Papryka słodka Purple Bell

Papryka Purple Bell (Capsicum annuum) to oryginalna odmiana, która zachwyca pięknym liliowym kolorem, przechodzącym w purpurowy fiolet. Jest plenna i bardzo dekoracyjna, a przy tym wyróżnia się doskonałymi walorami smakowymi. Jej owoce, z 3 lub 4 klapami, mają bardzo gruby miąższ o łagodnym, słodkim smaku. Można je spożywać na wiele sposobów: na surowo, w sałatkach, a także po ugotowaniu, na przykład w kurczaku po baskijsku, ratatouille lub jako paprykę faszerowaną.

Paprykę Purple Bell wysiewa się w ciepłym miejscu od marca do maja, a zbiera od lipca do września. Każda roślina zapewnia dobre plony i osiąga do 75 cm wysokości.

Zwykle rozróżniamy paprykę słodką i papryczki chili. Papryka słodka to określenie papryczki zawierającej niewiele kapsaicyny lub niemającej jej wcale — substancji, która w zależności od stężenia nadaje owocom ostry, a nawet palący smak.

Papryka jest warzywem owocowym i podobnie jak jej bliska krewna, papryczka chili, należy do rodziny psiankowatych. W klimacie tropikalnym jest byliną, natomiast w naszych szerokościach geograficznych uprawia się ją jako roślinę jednoroczną, chyba że zostanie posadzona w doniczce, którą na czas chłodnej pory roku można przenieść do ciepłego pomieszczenia. Wytwarza małe kwiaty — białe lub ślazowe — a ich pylniki lub nasiona mogą mieć różne kolory, zależnie od gatunku.

W kuchni paprykę spożywa się na surowo, w sałatkach, szybko grilluje, a także gotuje, przygotowując z niej konfiturę, ratatouille lub paprykę faszerowaną. Należy do tak zwanych „owoców słońca”, bardzo cenionych latem.

W ogrodzie, a w przypadku bardziej kompaktowych odmian także na balkonie, jest rośliną warzywną, która lubi słońce, ciepło i regularne podlewanie. W chłodnym klimacie najlepiej uprawiać ją pod osłoną. Rośnie w żyznej glebie, wcześniej wzbogaconej kompostem w ilości 3 kg na m².

Zbiór: termin zbioru zależy od koloru, jaki odmiana przybiera w okresie dojrzałości. Zrywaj owoce małym nożem lub ręcznie, w miarę potrzeb, starając się pozostawić 1–2 cm szypułki. Pamiętaj również, że papryka nadal dojrzewa po zbiorze.

Przechowywanie: paprykę można przechowywać przez kilka dni w szufladzie na warzywa w lodówce. W zależności od wielkości plonów z pewnością zechcesz przechować ją nieco dłużej. Istnieje kilka metod. Pierwszą z nich jest suszenie, które można przeprowadzić na kilka sposobów: na słońcu, po przekrojeniu papryki wzdłuż na pół. Suszenie w pomieszczeniu na wolnym powietrzu jest możliwe tylko wtedy, gdy warunki są wystarczająco suche, w przeciwnym razie owoce zmiękną. Można także suszyć całe owoce w piekarniku, na ruszcie, w niskiej temperaturze około 50°C przez kilka godzin.
Możesz również wybrać sposób przechowywania, który pozwoli zachować świeżość papryki. Do wyboru masz marynowanie jej w oleju z aromatycznymi dodatkami, konserwowanie w occie w stylu pikli lub zmiksowanie na purée. W przypadku tych ostatnich metod przepisów nie brakuje. W ostateczności możesz także zamrozić paprykę. Niezależnie od wybranej metody dokładnie ją umyj, a następnie osusz.

Praktyczna rada ogrodnika: Aby zwalczać przędziorki, posadź w pobliżu rzodkiewki.