Pomidor Alicante

Pomidor Alicante to doskonała odmiana, nagrodzona przez prestiżowe towarzystwo RHS zarówno za wczesność, jak i wysoką plenność. Na roślinach osiągających około 2 m wysokości tworzy obfitość średniej wielkości owoców o łagodnym smaku. Wysiew nasion wykonuje się od lutego do kwietnia, aby uzyskać zbiór od czerwca do września.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej. Kilka odmian uprawiali już Inkowie, na długo przed przybyciem konkwistadorów. Nadal zachwyca ogromne zróżnicowanie odmianowe tej rośliny z rodziny psiankowatych. Słowo „pomidor” pochodzi od inkaskiego Tomatl i określa zarówno roślinę, jak i jej owoc. Owoce występują we wszystkich kolorach, może z wyjątkiem niebieskiego, a także we wszystkich kształtach i rozmiarach. Odmiany tradycyjne to rośliny o wzroście nieograniczonym, które mogą żyć dwa lata. Nowsze odmiany mają tak zwany wzrost samokończący i przestają rosnąć, gdy osiągną pokrój krzaczasty, dzięki czemu nie wymagają ani podpór, ani przywiązywania do podpory.

Pomidor należy do licznych produktów spożywczych, które przywędrowały do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Znacznie później trafił na nasze stoły. I nic dziwnego! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory estetyczne i lecznicze. Uważano go za trującego z powodu podobieństwa do owocu mandragory, innej rośliny z rodziny psiankowatych. Na dobre zagościł na naszych stołach dopiero na początku XX wieku.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, natomiast w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem jego pędy drewnieją, a roślina wytwarza drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoce są bardzo dekoracyjne i przyjemnie ożywiają warzywnik. Mają także wiele zalet odżywczych. Podobnie jak większość warzyw są niskokaloryczne i bogate w wodę, a ponadto zawierają szczególnie interesującą substancję: likopen, silny przeciwutleniacz. Im dłużej pomidor się gotuje, tym więcej likopenu staje się dostępne dla organizmu. Wyróżnia się również wysoką zawartością witaminy C, prowitaminy A i mikroelementów.

Dziś walory smakowe i odżywcze pomidora nie wymagają już potwierdzenia. Dla ogrodnika pomidor należy do najważniejszych warzyw lata. Wybierając spośród wszystkich dostępnych odmian, wystarczy zastanowić się, do czego chce się go wykorzystać. Czy będzie przeznaczony na sałatki, sosy, do bezpośredniego spożycia, gotowania itd.? Warto także ustalić, kiedy chce się go zbierać. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od średniego nasłonecznienia latem w regionie, w którym znajduje się ogród. Nie ma się jednak czym martwić — wybór jest ogromny i na każdą sytuację znajdzie się odpowiedni pomidor! Pomidor potrzebuje wprawdzie dużo słońca i ciepła, ale niekoniecznie dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go również w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie należy ich spożywać.

Zbiór: w zależności od odmiany, od wczesnych do późnych, między pikowaniem a zbiorem może upłynąć od 50 do 100 dni. Nie istnieje niezawodny sposób, aby a priori stwierdzić, czy pomidor osiągnął pełną dojrzałość. Owoce należy zbierać, gdy przynajmniej całkowicie przybiorą kolor właściwy dla danej odmiany, a ich miąższ, pozostając jędrny, zacznie wykazywać lekkie mięknięcie. Aby lepiej się przechowywały, zbieraj owoce wraz z szypułką.

Przechowywanie: pomidory przechowują się tym krócej, im więcej zawierają wody. Przez kilka dni dobrze zachowują świeżość w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożone na wolnym powietrzu. Aby przechowywać je dłużej, można wykorzystać kulinarne metody, takie jak pomidory konfitowane, suszone, sosy, mrożenie owoców, przetwory, dżemy lub soki. Warto je konfitować, ponieważ jest to bardzo proste i niezwykle smaczne: przekrój pomidory na pół i odlej z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przeciętą stroną do góry na blasze piekarnika. Posól, popieprz i posyp cukrem, a następnie piecz w bardzo niskiej temperaturze przez co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i od razu je spożyj albo przełóż do szklanego słoika i zalej oliwą z oliwek.

Porada ogrodnika: zaleca się co roku uprawiać kilka odmian pomidorów, aby ograniczyć ryzyko całkowitej utraty plonów wskutek niekorzystnych warunków pogodowych lub określonej choroby.
Aby zapobiec „suchej zgniliźnie wierzchołków owoców pomidora” — która nie jest chorobą, lecz objawem niedoboru wapnia — opryskuj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż po pierwsze liście. Pobudzi to system korzeniowy, co sprzyja obfitemu plonowaniu.
Udane połączenia w ogrodzie często sprawdzają się również na talerzu. To dobry sposób, by zapamiętać, że pomidor i bazylia doskonale się uzupełniają.