Pomidor Cuor di Bue B Bio

Pomidor Cuor di Bue BIO, znany również jako bawole serce, to stara odmiana, którą na straganach ponownie odkryto dopiero kilka lat temu. Ten piękny, średniopóźny, bardzo mięsisty pomidor rzeczywiście ma kształt serca. Jego owoce są również bardzo słodkie i duże: mogą ważyć nawet 700 g. Dlaczego więc nie uprawiać go we własnym ogrodzie? To typowa odmiana o miąższu charakterystycznym dla bawolego serca. Uwaga: jej skórka jest gładka. Jeśli ktoś oferuje ci pomidora pomarszczonego i spłaszczonego, nie jest to bawole serce. Owoce wykorzystuje się do faszerowania, przygotowywania soków, chłodnych zup, carpaccio z pomidorów w połączeniu z innymi, bardzo soczystymi odmianami itd. Naprawdę niewiele potrzeba, by zachwycić kubki smakowe. Wystarczy odrobina octu jabłkowego, oliwy z oliwek, sól i pieprz. Ten wspaniały pomidor to niezbędna roślina w każdym ogrodzie. Nasiona wysiewa się od lutego do maja, a owoce zbiera od lipca do października.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej. Kilka odmian uprawiali już Inkowie, na długo przed przybyciem konkwistadorów. Różnorodność odmian tej rośliny z rodziny psiankowatych wciąż budzi zdumienie. Określenie „pomidor” pochodzi od inkaskiego słowa Tomatl i oznacza zarówno roślinę, jak i jej owoc. Owoce występują we wszystkich kolorach: są oczywiście czerwone, ale także zielone, żółte, a nawet niebieskie — w przypadku kilku bardzo rzadkich odmian — oraz we wszystkich kształtach i rozmiarach. Stare odmiany to rośliny o wzroście nieograniczonym, które mogą żyć dwa lata. Nowsze odmiany charakteryzują się tak zwanym wzrostem samokończącym i przestają rosnąć, gdy osiągną pokrój krzewu, dzięki czemu nie trzeba ich podpierać ani przywiązywać do podpory.

Pomidor należy do licznych produktów spożywczych, które przybyły do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Znacznie później trafił na nasze stoły. Nic dziwnego! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory ozdobne i lecznicze. Uważano go za roślinę trującą z powodu jego podobieństwa do owocu mandragory, innej rośliny z rodziny psiankowatych. Stał się stałym składnikiem naszej kuchni dopiero na początku XX wieku.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, lecz w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem jego pędy drewnieją, a roślina wytwarza drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoce są bardzo dekoracyjne i przyjemnie ożywiają warzywnik. Mają również wiele wartości odżywczych. Podobnie jak większość warzyw są niskokaloryczne i bogate w wodę, a ponadto zawierają szczególnie interesującą cząsteczkę — likopen, silny przeciwutleniacz. Im dłużej pomidor się gotuje, tym więcej likopenu staje się dostępne dla organizmu. Wyróżnia się także wysoką zawartością witaminy C, prowitaminy A i mikroelementów.

Dziś walory smakowe i odżywcze pomidora nie wymagają już udowadniania. Dla ogrodnika pomidor należy do najważniejszych warzyw lata. Wybierając spośród wszystkich dostępnych odmian, powinien przede wszystkim zastanowić się, do czego chce wykorzystywać owoce: do sałatek, sosów, bezpośredniego spożycia, gotowania itd. Warto również rozważyć, kiedy chce się je zbierać. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od przeciętnego letniego nasłonecznienia w regionie, w którym znajduje się ogród. Nie ma jednak powodów do obaw — wybór jest ogromny i na każdą sytuację znajdzie się odpowiedni pomidor! Pomidor rzeczywiście potrzebuje dużo słońca i ciepła, ale niekoniecznie wymaga dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go również w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie należy ich spożywać.

Zbiór: w zależności od odmiany — od wczesnej do późnej — od pikowania do zbioru może upłynąć od 50 do 100 dni. Nie istnieje niezawodny sposób, by z góry stwierdzić, czy pomidor osiągnął pełną dojrzałość. Owoce zbiera się, gdy przynajmniej całkowicie uzyskają zapowiadany dla danej odmiany kolor, a ich miąższ, pozostając jędrny, zacznie lekko mięknąć. Aby zapewnić lepsze przechowywanie, zbieraj owoce razem z szypułką.

Przechowywanie: pomidory przechowują się tym krócej, im więcej zawierają wody. Przez kilka dni dobrze zachowują świeżość w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożone w temperaturze pokojowej. Aby przechowywać je dłużej, można wykorzystać kulinarne metody, takie jak pomidory kandyzowane, suszone pomidory, sosy, mrożenie owoców, przetwory, konfitury lub soki. Uwielbiamy je kandyzować, ponieważ jest to bardzo proste i niezwykle smaczne: przekrój pomidory na pół i odlej z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przeciętą stroną do góry na blasze piekarnika. Posól, popieprz, posyp cukrem i wstaw do piekarnika nagrzanego do bardzo niskiej temperatury na co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i spożyj je od razu albo przełóż do szklanego słoika i dolej oliwy z oliwek.

Praktyczna rada ogrodnika: zaleca się co roku uprawiać kilka odmian pomidorów, aby ograniczyć ryzyko całkowitej utraty plonów wskutek niekorzystnych warunków pogodowych lub konkretnej choroby.
Aby zapobiec zjawisku „suchej zgnilizny wierzchołków owoców pomidora” — które nie jest chorobą, lecz objawem niedoboru wapnia — opryskuj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż po pierwsze liście. Pobudzi to system korzeniowy, co przełoży się na obfity zbiór owoców.
Udane połączenia roślin w ogrodzie często sprawdzają się również na talerzu. To dobry sposób, by zapamiętać, że pomidor i bazylia doskonale do siebie pasują.