Pomidor Elberta Peach Bio - Ferme de Sainte Marthe

Piękny pomidor 'Elberta Peach' zachwyca puszystymi, pasiastymi owocami w czerwono-złotych barwach, otoczonymi liśćmi o szarozielonym odcieniu. Bardzo jędrne i mięsiste owoce zawierają niewiele nasion. Przypominają brzoskwinie o tej samej nazwie. Sercokształtne, typu pomidora koktajlowego, ważą od 60 do 90 g i tworzą piękne wiechy po 5–6 owoców. Smak tych uroczych pomidorów jest zrównoważony między słodyczą a kwasowością i lekko pikantny. Ten nieco późny amerykański pomidor wysiewa się w marcu i kwietniu, a zbiera od lipca do września.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej. Wiele odmian uprawiali już Inkowie, na długo przed przybyciem konkwistadorów. Różnorodność odmianowa tej rośliny z rodziny psiankowatych wciąż budzi zdumienie. Określenie „pomidor” pochodzi od inkaskiego słowa Tomatl i oznacza zarówno roślinę, jak i jej owoc. Owoce występują we wszystkich kolorach: oczywiście czerwonym, ale także zielonym, żółtym, a nawet niebieskim, w przypadku kilku bardzo rzadkich odmian. Różnią się też kształtem i wielkością. Odmiany tradycyjne to rośliny o wzroście nieograniczonym, które mogą żyć dwa lata. Nowsze odmiany mają tak zwany wzrost samokończący i przestają rosnąć, gdy osiągną formę krzewu, dzięki czemu nie trzeba ich podpierać ani przywiązywać do podpory.

Pomidor należy do licznych produktów spożywczych, które przywędrowały do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Znacznie później trafił na nasze stoły. Nic dziwnego! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory ozdobne i lecznicze. Uważano go za trującego z powodu podobieństwa do owocu mandragory, innej rośliny z rodziny psiankowatych. Stał się stałym bywalcem naszych stołów dopiero na początku XX wieku.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, lecz w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem jego pędy drewnieją, a roślina wytwarza drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoce są bardzo piękne i przyjemnie ubarwiają warzywnik. Mają również wiele zalet odżywczych. Podobnie jak większość warzyw są niskokaloryczne i bogate w wodę, a ponadto zawierają szczególnie interesujący związek: likopen, silny przeciwutleniacz. Im dłużej gotuje się pomidora, tym więcej likopenu staje się dostępne dla organizmu. Pomidor wyróżnia się także dużą zawartością witaminy C, prowitaminy A i mikroelementów.

Dziś jego walory smakowe i odżywcze nie wymagają już dowodów. Dla ogrodnika pomidor jest jednym z najważniejszych warzyw lata. Wybierając spośród wszystkich dostępnych odmian, wystarczy zastanowić się, do czego chce się go wykorzystać. Czy będą to sałatki, sosy, jedzenie na surowo, potrawy gotowane itd.? Warto też określić, kiedy chce się go zbierać. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od średniego letniego nasłonecznienia w regionie, w którym znajduje się ogród. Nie ma jednak powodów do obaw — wybór jest ogromny i na każdą sytuację znajdzie się odpowiedni pomidor! Pomidor potrzebuje wprawdzie dużo słońca i ciepła, ale niekoniecznie dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go także w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie powinny być spożywane.

Zbiór: w zależności od odmiany, od wczesnej do późnej, między pikowaniem a zbiorem może upłynąć od 50 do 100 dni. Nie ma niezawodnej metody, która pozwalałaby z góry stwierdzić, że pomidor osiągnął pełną dojrzałość. Owoce zbiera się, gdy przynajmniej całkowicie przyjmą zapowiadany dla danej odmiany kolor, a ich miąższ, pozostając jędrny, zacznie lekko mięknąć. Aby pomidory lepiej się przechowywały, zbieraj je z szypułką.

Przechowywanie: pomidory przechowują się tym krócej, im więcej zawierają wody. Przez kilka dni dobrze zachowują świeżość w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożone na powietrzu. Aby przechować je dłużej, można wykorzystać kulinarne metody, takie jak pomidory kandyzowane, suszone pomidory, sosy, mrożenie owoców, przetwory, dżemy lub soki. Uwielbiamy je kandyzować, ponieważ jest to bardzo proste i niezwykle smaczne: przekrój pomidory na pół i odlej z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przecięciem do góry na blasze do pieczenia. Posól, popieprz, posyp cukrem, a następnie wstaw do piekarnika nagrzanego do bardzo niskiej temperatury na co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i od razu je zjedz albo przełóż do szklanego słoika i zalej oliwą z oliwek.

Praktyczna rada ogrodnika: zaleca się co roku uprawiać kilka odmian pomidorów, aby ograniczyć ryzyko całkowitej utraty plonów wskutek niekorzystnych warunków pogodowych lub konkretnej choroby.
Aby zapobiec „suchej zgniliźnie wierzchołków owoców pomidora” — która nie jest chorobą, lecz niedoborem wapnia — opryskuj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż po pierwsze liście. Pobudzi to system korzeniowy, co sprzyja obfitym plonom.
Dobre połączenia roślin w ogrodzie często sprawdzają się także na talerzu. To dobry sposób, by zapamiętać, że pomidor i bazylia doskonale do siebie pasują.