Pomidor Fandango F1

Pomidor Fandango to piękna odmiana mieszańcowa, której okrągłe owoce mają bardzo wyrównaną masę, wynoszącą średnio 150 g, i są bardzo odporne na pękanie. Skórka jest jaskrawoczerwona i błyszcząca, a bardzo jędrny, soczysty miąższ zachowuje doskonałe walory smakowe. Owoce są niezwykle uniwersalne i nadają się do rozmaitych zastosowań kulinarnych. Rośliny mogą osiągać 1,50 cm wysokości. Od momentu pikowania zapewnij im podpory lub przywiązuj je do podpór.
Fandango wysiewa się od lutego do kwietnia, a zbiera od lipca do września.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej. Kilka odmian było uprawianych przez Inków na długo przed przybyciem konkwistadorów. Do dziś zadziwia ogromna różnorodność odmian tego przedstawiciela psiankowatych. Nazwa „pomidor” pochodzi od inkaskiego słowa Tomatl i oznacza zarówno roślinę, jak i owoc, który ona wytwarza. Owoce występują we wszystkich kolorach — oczywiście czerwonym, ale także zielonym, żółtym, a nawet, w przypadku kilku bardzo rzadkich odmian, niebieskim — oraz we wszystkich kształtach i rozmiarach. Odmiany tradycyjne to rośliny o wzroście nieograniczonym, które mogą żyć dwa lata. Nowsze odmiany charakteryzują się tak zwanym wzrostem samokończącym i przestają rosnąć na etapie krzewu, dzięki czemu nie wymagają palikowania ani przywiązywania do podpór.

Pomidor należy do licznych produktów spożywczych, które trafiły do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Na nasze stoły dotarł jednak znacznie później. Nic dziwnego! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory estetyczne i lecznicze. Uważano go za toksyczny z powodu podobieństwa do owocu mandragory, innej rośliny z rodziny psiankowatych. Stał się stałym elementem naszych stołów dopiero na początku XX wieku.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, natomiast w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem drewnieje i wytwarza drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoc jest bardzo piękny i przyjemnie ożywia warzywnik. Ma także wiele zalet odżywczych. Jak większość warzyw jest niskokaloryczny i bogaty w wodę, a ponadto zawiera szczególnie interesującą substancję: likopen, silny przeciwutleniacz. Im dłużej pomidor się gotuje, tym więcej likopenu staje się dostępne dla organizmu. Wyróżnia się także wysoką zawartością witaminy C, prowitaminy A i mikroelementów.

Dziś jego walory smakowe i odżywcze nie wymagają już dowodów. Dla ogrodnika pomidor należy do najważniejszych warzyw lata. Wybierając spośród wszystkich dostępnych odmian, wystarczy zastanowić się, do czego chcesz go wykorzystywać. Czy będą to sałatki, sosy, jedzenie bezpośrednio po zbiorze, dania gotowane i tak dalej? Warto także określić, kiedy chcesz go zbierać. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od średniego nasłonecznienia w lecie w regionie, w którym znajduje się Twój ogród. Nie martw się — wybór jest ogromny i na każdą sytuację znajdzie się odpowiedni pomidor! Pomidor potrzebuje dużo słońca i ciepła, ale niekoniecznie dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go także w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie powinny być spożywane.

Zbiór: w zależności od odmiany, od wczesnej do późnej, między pikowaniem a zbiorem może upłynąć od 50 do 100 dni. Nie istnieje niezawodny sposób, by z góry stwierdzić, czy pomidor osiągnął pełną dojrzałość. Owoce zbieraj, gdy przynajmniej w pełni przybiorą kolor właściwy dla danej odmiany, a ich miąższ, pozostając jędrny, zacznie lekko mięknąć. Aby lepiej się przechowywały, pamiętaj o zbieraniu ich z szypułką.

Przechowywanie: pomidor przechowuje się tym krócej, im więcej zawiera wody. Przez kilka dni dobrze zachowuje świeżość w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożony na wolnym powietrzu. Aby przechowywać go dłużej, warto wykorzystać takie metody kulinarne jak pomidory kandyzowane, suszone pomidory, sosy, mrożenie owoców, przetwory, dżemy lub soki. Uwielbiamy je kandyzować, ponieważ jest to bardzo proste i niezwykle smaczne: przekrój pomidory na pół i zbierz z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przecięciem do góry na blasze piekarnika. Posól, popieprz, posyp cukrem, a następnie piecz w bardzo niskiej temperaturze przez co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i od razu je spożyj albo przełóż do szklanego słoika i zalej oliwą z oliwek.

Porada ogrodnika: zaleca się co roku uprawiać kilka odmian pomidorów, aby ograniczyć ryzyko całkowitej utraty plonów wskutek niekorzystnych warunków pogodowych lub konkretnej choroby.
Aby zapobiec zjawisku „suchej zgnilizny wierzchołków owoców pomidora” — które nie jest chorobą, lecz objawem niedoboru wapnia — opryskaj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż do pierwszych liści. Pobudzi to rozwój systemu korzeniowego, co sprzyja obfitemu plonowaniu.
Udane połączenia w ogrodzie często sprawdzają się także na talerzu. To dobry sposób, aby zapamiętać, że pomidor i bazylia doskonale do siebie pasują.