Pomidor Jack White Bio - Ferme de Sainte Marthe

Pomidor Jack White to odmiana powstała ze skrzyżowania odmian White Beauty i White Tomesol. Wytwarza bardzo duże owoce o barwie od kości słoniowej po kremowobiałą, które uchodzą za najsmaczniejsze wśród białych pomidorów. Jednocześnie kwaśne i słodkie, mają bogaty, złożony smak. Okrągłe i spłaszczone na wierzchołkach owoce są mocno żebrowane przy szypułce, mają zagłębione miejsce jej osadzenia oraz bardzo wyraźny bruzdkowany wierzchołek. Dzięki pięknemu miąższowi typu beefsteak pomidor Jack White sprawdzi się do przecierów, soków i faszerowania. Dodaj go do wielobarwnej sałatki, aby wprowadzić do niej białą nutę. Owoce ważą zazwyczaj od 300 g do 1 kg. Aby go poznać, wykonaj wysiew od marca do kwietnia, a zbiory przeprowadź od lipca do października.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Ameryki Środkowej. Wiele odmian było już uprawianych przez Inków na długo przed przybyciem konkwistadorów. Nadal zachwyca ogromne zróżnicowanie odmianowe tej rośliny z rodziny psiankowatych. Termin „pomidor” pochodzi od inkaskiego Tomatl i oznacza zarówno roślinę, jak i jej owoc. Owoce występują we wszystkich kolorach (oczywiście czerwone, ale także zielone, żółte, a nawet niebieskie, choć są to bardzo rzadkie odmiany), mają różne kształty i rozmiary. Odmiany tradycyjne to rośliny o wzroście nieograniczonym, które mogą żyć dwa lata. Nowsze odmiany charakteryzują się wzrostem samokończącym i przestają rosnąć na etapie krzewu, dzięki czemu nie trzeba ich podpierać ani przywiązywać do podpory.

Pomidor należy do wielu produktów spożywczych, które przywędrowały do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Znacznie później trafił na nasze stoły. Nic dziwnego! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory estetyczne i lecznicze. Uważano go za toksyczny z powodu podobieństwa do owocu mandragory, innej rośliny z rodziny psiankowatych. Stał się stałym elementem naszej kuchni dopiero od początku XX wieku.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, ale w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem drewnieje i wytwarza drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoc jest bardzo ładny i przyjemnie ożywia warzywnik. Ma także wiele zalet odżywczych. Podobnie jak większość warzyw zawiera niewiele kalorii, a dużo wody. Dostarcza między innymi bardzo interesującej substancji: likopenu, silnego przeciwutleniacza. Im dłużej pomidor się gotuje, tym więcej likopenu uwalnia. Wyróżnia się także dużą zawartością witaminy C, prowitaminy A i mikroelementów.

Dziś jego walory smakowe i odżywcze nie wymagają już dowodów. Dla ogrodnika pomidor należy do najważniejszych warzyw lata. Wybierając spośród wszystkich dostępnych odmian, wystarczy zastanowić się, do czego chce się go wykorzystać. Czy mają to być sałatki, sosy, owoce do bezpośredniego spożycia, pomidory do gotowania itd. Warto także zastanowić się, kiedy chce się je zbierać. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od średniego letniego nasłonecznienia w regionie, w którym znajduje się ogród. Nie ma się jednak czym martwić: wybór jest ogromny i na każdą sytuację znajdzie się odpowiedni pomidor! Choć pomidor potrzebuje dużo słońca i ciepła, niekoniecznie wymaga dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go także w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie należy ich spożywać.

Zbiór: w zależności od odmiany, od wczesnej do późnej, między pikowaniem a zbiorem może upłynąć od 50 do 100 dni. Nie istnieje niezawodny sposób, aby z góry stwierdzić, czy pomidor osiągnął pełną dojrzałość. Owoce zbieraj, gdy przynajmniej całkowicie przybiorą zapowiadany dla danej odmiany kolor, a ich skórka, pozostając jędrna, zacznie wykazywać lekkie mięknięcie. Aby lepiej się przechowywały, zbieraj je razem z szypułką.

Przechowywanie: pomidory przechowują się tym krócej, im więcej zawierają wody. Dobrze zachowują świeżość przez kilka dni w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożone w temperaturze pokojowej. Aby przechowywać je dłużej, można wykorzystać takie metody kulinarne jak pomidory kandyzowane, suszone pomidory, sosy, mrożenie owoców, przetwory, dżemy lub soki. Uwielbiamy je kandyzować, ponieważ to bardzo proste i niezwykle smaczne: przekrój pomidory na pół i zbierz z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przeciętą stroną do góry na blasze piekarnika. Posól, popieprz, posyp cukrem i wstaw do piekarnika ustawionego na bardzo niską temperaturę na co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i zjedz je od razu albo przełóż do szklanego słoika i dolej oliwy z oliwek.

Praktyczna rada ogrodnika: zaleca się co roku uprawiać kilka odmian pomidorów, aby zminimalizować ryzyko całkowitej utraty plonów spowodowanej anomalią pogodową lub konkretną chorobą.
Aby zapobiec zjawisku „suchej zgniliźnie wierzchołków owoców pomidora” — nie jest to choroba, lecz niedobór wapnia — opryskaj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż do pierwszych liści. Pobudzi to system korzeniowy, co sprzyja obfitym zbiorom owoców.
Najlepsze połączenia w ogrodzie często sprawdzają się także na talerzu. To dobry sposób, aby zapamiętać, że pomidor i bazylia dobrze się uzupełniają.