Pomidor Legend Bio - Ferme de Sainte Marthe

Pomidor Legend to odmiana pochodząca ze Stanów Zjednoczonych, wyselekcjonowana przez dr. Jima Baggetta na Oregon State University w celu stworzenia odmiany odpornej na mączniaka rzekomego. Jest to bardzo plenna odmiana o wzroście samokończącym, osiągająca wysokość około 120–180 cm, którą można uprawiać zarówno w doniczce na balkonie, jak i w małym warzywniku. Roślina ma obfite ulistnienie typowe dla ziemniaka i wytwarza piękne, okrągłe, lekko spłaszczone owoce o masie od 200 do 400 g, z gładką, błyszczącą, czerwoną skórką. Jej delikatny i soczysty miąższ, o smaku łagodnym i słodkim, z nutą goryczki, zapewnia temu pomidorowi doskonałe walory smakowe zarówno do spożywania na surowo, jak i po ugotowaniu. Odmiana może dorastać do 1,50 m, dlatego pamiętaj, aby zapewnić jej podporę już podczas sadzenia. Wczesna odmiana. Wysiewaj ją w marcu i kwietniu, aby cieszyć się długimi zbiorami od końca czerwca do października. Nasiona pochodzą z upraw ekologicznych.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej. Inkowie uprawiali już kilka jego odmian na długo przed przybyciem konkwistadorów. Różnorodność odmianowa tej rośliny z rodziny psiankowatych wciąż robi wrażenie. Określenie „pomidor” pochodzi od inkaskiego słowa Tomatl i oznacza zarówno roślinę, jak i jej owoc. Owoce występują we wszystkich kolorach — oczywiście czerwonym, ale także zielonym, żółtym, a nawet niebieskim, w przypadku kilku bardzo rzadkich odmian — oraz we wszystkich kształtach i rozmiarach. Dawne odmiany mają wzrost nieograniczony i mogą żyć dwa lata. Nowsze odmiany mają tak zwany wzrost samokończący i przestają rosnąć, gdy osiągną pokrój krzewu, dzięki czemu nie trzeba ich podpierać ani przywiązywać do podpory.

Pomidor należy do licznych produktów spożywczych, które przybyły do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Znacznie później trafił na nasze stoły. I nie bez powodu! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory estetyczne i lecznicze. Uważano go za toksyczny z powodu podobieństwa do owocu mandragory, innej rośliny z rodziny psiankowatych. Stał się stałym elementem naszego jadłospisu dopiero na początku XX wieku.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, a w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem drewnieje i wytwarza drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoc jest bardzo atrakcyjny i pięknie ubarwia warzywnik. Ma również wiele wartości odżywczych. Podobnie jak większość warzyw jest niskokaloryczny i bogaty w wodę, a ponadto zawiera szczególnie interesujący związek: likopen, silny przeciwutleniacz. Im dłużej pomidor się gotuje, tym więcej likopenu staje się dostępne dla organizmu. Wyróżnia się również wysoką zawartością witaminy C, prowitaminy A i mikroelementów.

Dziś jego walory smakowe i odżywcze są już dobrze znane. Dla ogrodnika pomidor należy do niezbędnych warzyw lata. Wybierając spośród licznych dostępnych odmian, wystarczy zastanowić się, do czego chce się go wykorzystać. Czy będą to sałatki, sosy, bezpośrednie spożycie, gotowanie itd. Warto również określić, kiedy chce się go zbierać. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od średniego nasłonecznienia latem w regionie, w którym znajduje się ogród. Nie ma jednak powodów do obaw — wybór jest ogromny i na każdą sytuację znajdzie się odpowiedni pomidor! Pomidor potrzebuje dużo słońca i ciepła, ale niekoniecznie dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go także w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie powinny być spożywane.

W kuchni: pomidory można spożywać na surowo lub po ugotowaniu, na wiele sposobów: w sałatkach lub jako przekąskę, grillowane, faszerowane, marynowane, suszone, w ratatouille, jako przecier… Występują we wszystkich kolorach, kształtach i rozmiarach. Wykorzystaj tę różnorodność i uprawiaj w warzywniku kilka odmian, aby urozmaicić swoje menu!

Zbiory: Terminy zbioru różnią się w zależności od wczesności odmiany: odmiany wczesne zbiera się po 55–70 dniach od posadzenia, odmiany średnio wczesne po 70–85 dniach, a odmiany późne po ponad 85 dniach. Owoce zbiera się, gdy pomidor nabierze ostatecznego koloru, a jego miąższ, pozostając jędrny, lekko zmięknie. Aby lepiej się przechowywały, zbieraj owoce z zachowaną szypułką. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie powinny być spożywane.

Przechowywanie: pomidory przechowują się tym krócej, im większa jest ich zawartość wody. Przez kilka dni dobrze zachowują świeżość w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożone w temperaturze pokojowej. Aby przechowywać je dłużej, można wykorzystać kulinarne metody, takie jak pomidory konfitowane, suszone, sosy, mrożenie owoców, przetwory, dżemy lub soki. Uwielbiamy je konfitować, ponieważ jest to bardzo proste i niezwykle smaczne: przekrój pomidory na pół i zbierz z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przeciętą stroną do góry na blasze piekarnika. Posól, popieprz, posyp cukrem, a następnie piecz w bardzo niskiej temperaturze przez co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i spożyj je od razu albo przełóż do szklanego słoika i zalej oliwą z oliwek.

Porada ogrodnika: zaleca się uprawiać co roku kilka odmian pomidorów, aby ograniczyć ryzyko całkowitej utraty plonów w wyniku niekorzystnych warunków pogodowych lub konkretnej choroby.
Aby zapobiec zjawisku „suchej zgnilizny wierzchołków owoców pomidora” — nie jest to choroba, lecz niedobór wapnia — opryskuj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż po pierwsze liście. Pobudzi to system korzeniowy, co sprzyja obfitym zbiorom owoców.
Udane połączenia w ogrodzie często sprawdzają się również na talerzu. To dobra wskazówka, która pomaga zapamiętać, że pomidor i bazylia dobrze rosną w swoim towarzystwie.