Pomidor Madagascar Bio - Ferme de Sainte Marthe

Pomidor Madagascar to, jak wskazuje jego nazwa, pomidor pochodzący z Madagaskaru, którego dwubarwne owoce, od jasnoróżowych po żółte, tworzą grona złożone z 5–8 sztuk. Jest to pomidor typu koktajlowego o masie od 30 do 50 g, całkowicie okrągły, czasami z lekko zaznaczonym czubkiem przy kielichu. Miąższ jest jędrny, o łagodnym, słodkim smaku z delikatną nutą kwasowości. Jego największą zaletą jest wyjątkowa trwałość. Przechowywany w chłodnym pomieszczeniu gospodarczym lub piwnicy, zachowuje świeżość aż do Bożego Narodzenia, obalając tym samym wszelkie opinie na temat jakości pomidorów zimą. Pomidor Madagascar wysiewa się od marca do kwietnia, a zbiera od lipca do października.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej. Kilka odmian było już uprawianych przez Inków na długo przed przybyciem konkwistadorów. Wciąż zaskakuje ogromna różnorodność odmian tego przedstawiciela psiankowatych. Określenie „pomidor” pochodzi od inkaskiego słowa Tomatl i oznacza zarówno roślinę, jak i jej owoc. Owoce występują we wszystkich kolorach — oczywiście czerwonym, ale także zielonym i żółtym, a nawet niebieskim, w przypadku kilku bardzo rzadkich odmian — oraz we wszystkich kształtach i rozmiarach. Odmiany tradycyjne to rośliny o wzroście nieograniczonym, które mogą żyć dwa lata. Nowsze odmiany charakteryzują się wzrostem samokończącym i przestają rosnąć, gdy osiągną pokrój krzaczasty, dzięki czemu nie trzeba ich podpierać ani przywiązywać do podpory.

Pomidor należy do licznych produktów spożywczych, które przywędrowały do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Znacznie później trafił na nasze stoły. Nic dziwnego! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory estetyczne i lecznicze. Uważano go za roślinę trującą z powodu podobieństwa do owocu mandragory, innego przedstawiciela psiankowatych. Dopiero od początku XX wieku stał się stałym elementem naszych posiłków.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, natomiast w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem jego pędy drewnieją, a na roślinie pojawiają się drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoce są bardzo dekoracyjne i pięknie ubarwiają warzywnik. Pomidor ma także wiele zalet odżywczych. Podobnie jak większość warzyw jest niskokaloryczny, zawiera dużo wody, a przede wszystkim cenną substancję — likopen, silny przeciwutleniacz. Im dłużej pomidor jest gotowany, tym więcej likopenu staje się przyswajalne. Wyróżnia się także wysoką zawartością witaminy C, prowitaminy A i mikroelementów.

Dziś jego walory smakowe i odżywcze nie wymagają już dowodów. Dla ogrodnika pomidor należy do najważniejszych warzyw lata. Wybierając spośród wszystkich dostępnych odmian, trzeba po prostu zastanowić się, do czego chce się go wykorzystać. Czy będą to sałatki, sosy, bezpośrednie spożycie, potrawy gotowane itd. Warto także określić, kiedy chce się go zbierać. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od średniego nasłonecznienia latem w regionie, w którym znajduje się ogród. Nie ma się jednak czym martwić — wybór jest ogromny i na każdą sytuację znajdzie się odpowiedni pomidor! Choć pomidor potrzebuje dużo słońca i ciepła, niekoniecznie wymaga dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go także w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie powinny być spożywane.

Zbiór: w zależności od odmiany, od wczesnych do późnych, między pikowaniem a zbiorem może upłynąć od 50 do 100 dni. Nie ma niezawodnego sposobu, aby z góry stwierdzić, czy pomidor osiągnął pełną dojrzałość. Owoce zbiera się, gdy przynajmniej całkowicie przybiorą kolor właściwy dla danej odmiany, a ich miąższ, pozostając jędrny, zacznie lekko mięknąć. Aby pomidory lepiej się przechowywały, zbieraj je wraz z szypułką.

Przechowywanie: pomidory przechowują się tym krócej, im więcej zawierają wody. Przez kilka dni dobrze zachowują świeżość w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożone na powietrzu. Aby przechowywać je dłużej, można wykorzystać kulinarne metody, takie jak pomidory kandyzowane, suszone pomidory, sosy, mrożenie owoców, przetwory, dżemy lub soki. Uwielbiamy pomidory kandyzowane, ponieważ ich przygotowanie jest bardzo proste, a smak wyjątkowy: przekrój pomidory na pół i wyciśnij z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przecięciem do góry na blasze piekarnika. Posól, popieprz i posyp cukrem, a następnie piecz w bardzo niskiej temperaturze przez co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i od razu je spożyj albo przełóż do szklanego słoika i dopełnij oliwą z oliwek.

Mała rada ogrodnika: zaleca się co roku uprawiać kilka odmian pomidorów, aby ograniczyć ryzyko całkowitej utraty plonów spowodowanej niekorzystnymi warunkami pogodowymi lub konkretną chorobą.
Aby zapobiec „suchej zgniliźnie wierzchołków owoców pomidora” — która nie jest chorobą, lecz objawem niedoboru wapnia — opryskaj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż po pierwsze liście. Pobudzi to rozwój systemu korzeniowego, co sprzyja obfitym plonom.
Udane połączenia w ogrodzie często sprawdzają się także na talerzu. To dobry sposób, aby zapamiętać, że pomidor i bazylia doskonale do siebie pasują.