Pomidor Merveille des Marchés

Pomidor Merveille des marchés to stara odmiana typu Marmande. Od lipca do października tworzy grona złożone z 3–5 szkarłatnoczerwonych, lekko spłaszczonych na wierzchołkach owoców o różowym miąższu oraz bardzo łagodnym, mało mączystym smaku. Masa owoców, zazwyczaj wynosząca od 100 do 200 g, oraz ich konsystencja doskonale nadają się do przygotowywania smacznych faszerowanych pomidorów i zapiekanek.
Ta odmiana o wzroście nieograniczonym osiąga wysokość od 160 do 200 cm i zapewnia bardzo obfite plonowanie. Wymaga podpierania od momentu posadzenia w otwartym gruncie.
Wysiewaj nasiona od marca do kwietnia.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej. Kilka odmian było uprawianych przez Inków na długo przed przybyciem konkwistadorów. Różnorodność odmianowa tej rośliny z rodziny psiankowatych wciąż budzi zdumienie. Określenie „pomidor” pochodzi od inkaskiego słowa Tomatl i oznacza zarówno roślinę, jak i jej owoc. Owoce mogą mieć najróżniejsze kolory — oczywiście czerwone, ale także zielone, żółte, a nawet niebieskie, występujące w kilku bardzo rzadkich odmianach — oraz różne kształty i rozmiary. Stare odmiany to rośliny o wzroście nieograniczonym, które mogą żyć dwa lata. Nowsze odmiany mają tak zwany wzrost samokończący i przestają rosnąć na etapie krzewu, dzięki czemu nie trzeba ich podpierać ani przywiązywać do podpór.

Pomidor należy do wielu produktów spożywczych, które przywędrowały do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Na nasze stoły trafił jednak znacznie później. Nic dziwnego! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory estetyczne i lecznicze. Uważano go za trującego z powodu podobieństwa do owocu mandragory, innej rośliny z rodziny psiankowatych. Stał się stałym elementem naszego jadłospisu dopiero na początku XX wieku.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, natomiast w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem jego łodygi drewnieją, a roślina wytwarza drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoc jest bardzo atrakcyjny i przyjemnie ożywia warzywnik. Ma również wiele zalet odżywczych. Podobnie jak większość warzyw zawiera niewiele kalorii i dużo wody, a ponadto między innymi likopen — bardzo cenny, silny przeciwutleniacz. Im dłużej pomidor się gotuje, tym więcej likopenu staje się dostępne dla organizmu. Wyróżnia się także dużą zawartością witaminy C, prowitaminy A i mikroelementów.

Dziś jego walory smakowe i odżywcze nie wymagają już udowadniania. Dla ogrodnika pomidor należy do niezbędnych warzyw lata. Wybierając spośród wszystkich dostępnych odmian, wystarczy zastanowić się, do czego chce się go wykorzystać. Czy będzie przeznaczony do sałatek, sosów, bezpośredniego spożycia, gotowania i tak dalej? Warto też wziąć pod uwagę, kiedy chce się go zbierać. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od średniego nasłonecznienia latem w regionie, w którym znajduje się ogród. Nie ma się jednak czym martwić — wybór jest ogromny i na każde stanowisko znajdzie się odpowiedni pomidor! Pomidor potrzebuje dużo słońca i ciepła, ale niekoniecznie dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go także w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie powinny być spożywane.

Zbiór: w zależności od odmiany — od wczesnej do późnej — od pikowania do zbioru może upłynąć od 50 do 100 dni. Nie istnieje niezawodny sposób, aby a priori stwierdzić, że pomidor osiągnął pełną dojrzałość. Owoce zbieraj wtedy, gdy przynajmniej całkowicie uzyskają zapowiadany dla danej odmiany kolor, a ich konsystencja, mimo zachowanej jędrności, zacznie wykazywać lekkie mięknięcie. Aby zapewnić lepszą trwałość, zrywaj owoce wraz z szypułką.

Przechowywanie: pomidory tym krócej się przechowują, im więcej zawierają wody. Przez kilka dni dobrze zachowują świeżość w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożone na powietrzu. Aby przechowywać je dłużej, można wykorzystać kulinarne metody, takie jak pomidory kandyzowane, suszone pomidory, sosy, mrożenie owoców, przetwory, dżemy lub soki. Uwielbiamy je kandyzować, ponieważ jest to bardzo proste i niezwykle smaczne: przekrój pomidory na pół i zbierz z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przeciętą stroną do góry na blasze piekarnika. Posól, popieprz, posyp cukrem, a następnie piecz w bardzo niskiej temperaturze przez co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i spożyj je od razu albo przełóż do szklanego słoika i dolej oliwy z oliwek.

Porada ogrodnika: zaleca się uprawiać co roku kilka odmian pomidorów, aby zminimalizować ryzyko całkowitej utraty plonów wskutek niekorzystnych warunków pogodowych lub konkretnej choroby.
Aby zapobiec zjawisku „suchej zgnilizny wierzchołków owoców pomidora” — które nie jest chorobą, lecz wynika z niedoboru wapnia — opryskaj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż po pierwsze liście. Pobudzi to system korzeniowy, co sprzyja uzyskaniu obfitego plonu owoców.
Udane połączenia w ogrodzie często sprawdzają się także na talerzu. To dobry sposób, aby zapamiętać, że pomidor i bazylia dobrze rosną w swoim towarzystwie.