Pomidor Premio F1

Pomidor Premio to odmiana mieszańcowa typu pomidora gronowego, której okrągłe, koralowoczerwone owoce tworzą długie grona liczące od 7 do 9 sztuk. Jego uprawa daje wiele satysfakcji, ponieważ zapewnia bardzo dobre plonowanie i dużą odporność na choroby. Każdy owoc o średnim, wyrównanym kalibrze waży od 100 do 150 g. Jędrny, słodki miąższ idealnie nadaje się do letnich sałatek. Odmiana może dorastać do 1,50 m, dlatego już podczas pikowania sadzonek zapewnij jej podporę. Jest wczesna — wysiewaj ją od marca do maja, aby cieszyć się długimi zbiorami od czerwca do października.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej. Inkowie uprawiali już kilka jego odmian na długo przed przybyciem konkwistadorów. Do dziś zaskakuje ogromna różnorodność odmian tej rośliny z rodziny psiankowatych. Słowo „pomidor” pochodzi od inkaskiego Tomatl i oznacza zarówno roślinę, jak i owoc, który ona wydaje. Owoce występują we wszystkich kolorach — oczywiście czerwonym, ale także zielonym, żółtym, a nawet niebieskim, spotykanym u kilku bardzo rzadkich odmian — oraz we wszystkich kształtach i rozmiarach. Odmiany tradycyjne to rośliny o wzroście nieograniczonym, które mogą żyć dwa lata. Nowsze odmiany mają tak zwany wzrost samokończący i przestają rosnąć na etapie krzewu, dzięki czemu nie trzeba ich podpierać ani przywiązywać do podpory.

Pomidor należy do licznych produktów spożywczych, które trafiły do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Zdecydowanie później podbił nasze podniebienia. I nic dziwnego! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory estetyczne i lecznicze. Uważano go za trującego z powodu podobieństwa do owocu mandragory, innej rośliny z rodziny psiankowatych. Na naszych stołach zadomowił się dopiero na początku XX wieku.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, natomiast w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem jego pędy drewnieją, a roślina wytwarza drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoce są bardzo atrakcyjne i pięknie ożywiają warzywnik. Mają również wiele zalet odżywczych. Pomidor, podobnie jak większość warzyw, jest niskokaloryczny i bogaty w wodę. Zawiera między innymi bardzo interesującą substancję — likopen, silny przeciwutleniacz. Co więcej, im dłużej pomidor się gotuje, tym więcej likopenu staje się dostępne dla organizmu. Wyróżnia się również wysoką zawartością witaminy C, prowitaminą A i mikroelementami.

Obecnie jego walory smakowe i odżywcze nie wymagają już udowadniania. Dla ogrodnika pomidor należy do niezbędnych warzyw lata. Aby wybrać spośród wszystkich dostępnych odmian, wystarczy zastanowić się, do czego chce się go wykorzystać. Czy mają to być sałatki, sosy, owoce spożywane od razu po zerwaniu, pomidory do gotowania itd. Warto również określić, kiedy chce się je zbierać. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od średniego nasłonecznienia latem w regionie, w którym znajduje się ogród. Nie martw się — wybór jest ogromny i na każdą sytuację znajdzie się odpowiedni pomidor! Pomidor potrzebuje dużo słońca i ciepła, ale niekoniecznie dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go również w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie powinny być spożywane.

Zbiór: w zależności od odmiany — od wczesnej do późnej — od pikowania do zbioru może minąć od 50 do 100 dni. Nie ma niezawodnego sposobu, by z góry stwierdzić, czy pomidor osiągnął pełną dojrzałość. Owoce zbieraj co najmniej wtedy, gdy całkowicie przybiorą zapowiadany dla danej odmiany kolor, a ich miąższ, pozostając jędrny, zacznie lekko mięknąć. Aby lepiej się przechowywały, zrywaj je wraz z szypułką.

Przechowywanie: pomidory przechowują się tym krócej, im więcej zawierają wody. Przez kilka dni dobrze zachowują świeżość w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożone w temperaturze pokojowej. Aby przechować je dłużej, możesz wykorzystać kulinarne metody, takie jak pomidory kandyzowane, suszone, sosy, mrożenie owoców, przetwory, konfitury lub soki. Uwielbiamy je kandyzować, ponieważ jest to bardzo proste i niezwykle smaczne: przekrój pomidory na pół i zbierz z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przecięciem do góry na blasze piekarnika. Posól, popieprz, posyp cukrem, a następnie piecz w bardzo niskiej temperaturze przez co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i zjedz je od razu albo przełóż do szklanego słoika i dolej oliwy z oliwek.

Porada ogrodnika: zaleca się uprawiać co roku kilka odmian pomidorów, aby ograniczyć ryzyko całkowitej utraty plonów spowodowanej niekorzystnymi warunkami pogodowymi lub konkretną chorobą.
Aby zapobiec zjawisku „suchej zgnilizny wierzchołków owoców pomidora” — nie jest to choroba, lecz niedobór wapnia — opryskaj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż po pierwsze liście. Pobudzi to system korzeniowy, co sprzyja obfitym plonom.
Udane połączenia w ogrodzie często sprawdzają się również na talerzu. To dobry sposób, by zapamiętać, że pomidor i bazylia dobrze rosną w swoim towarzystwie.