Pomidor San Marzano 2 Bio

Pomidor 'San Marzano 2', oferowany tutaj w postaci ekologicznych nasion, jest ulepszoną wersją słynnej odmiany 'San Marzano'. Odmiana ta wyróżnia się gronami czerwonych, wydłużonych, podłużnych owoców, ważących od 50 do 120 g i osiągających około 10 cm długości. Ich kształt przypomina małą paprykę. Bardzo jędrne i mało soczyste owoce zawierają niewiele nasion, dzięki czemu doskonale nadają się do dań gotowanych, przecierów i sosów. Odmiana ta, idealna do przygotowywania suszonych pomidorów, jest mięsista i zawiera mało wody, dlatego szczególnie dobrze nadaje się do suszenia. Późna, wysiewana jest od marca do kwietnia, a zbiory trwają od lipca do października.

Pomidor 'San Marzano 2' wywodzi się z tradycyjnej włoskiej odmiany 'San Marzano', pochodzącej z miejscowości San Marzano sul Sarno niedaleko Neapolu. Wprowadzona do sprzedaży około 1926 roku, odmiana ta została wyhodowana w celu uzyskania większego plonu przy zachowaniu wyjątkowych walorów smakowych oryginalnej odmiany San Marzano. Jest szczególnie ceniona do przygotowywania sosów i przetworów, między innymi ze względu na zwarty miąższ i niewielką zawartość nasion.

Pochodzący z Ameryki Środkowej i Południowej pomidor był uprawiany przez Inków jeszcze przed przybyciem konkwistadorów. Ta roślina z rodziny psiankowatych zachwyca różnorodnością odmian, które wydają owoce o najróżniejszych kształtach, kolorach — od klasycznego czerwonego, przez żółty i zielony, aż po niebieski w przypadku najrzadszych odmian — oraz rozmiarach. Stare odmiany o wzroście nieograniczonym mogą żyć przez kilka lat, podczas gdy nowoczesne odmiany o wzroście samokończącym osiągają określoną wysokość, dzięki czemu nie wymagają palikowania.

Pomidor, roślina zielna wieloletnia w tropikach, w klimacie umiarkowanym jest uprawiany jako roślina jednoroczna. Dzięki drobnym żółtym kwiatom zebranym w wierzchotki, które przekształcają się w kolorowe owoce, wnosi do warzywnika barwy i smaku. Niskokaloryczny i bogaty w wodę pomidor jest również ważnym źródłem likopenu — przeciwutleniacza, którego przyswajalność zwiększa się podczas gotowania — a także witamin C i A oraz mikroelementów. Należy jednak pamiętać, że niedojrzałe owoce, liście i łodygi zawierają solaninę — substancję toksyczną, której należy unikać.

Zbiór rozpoczyna się od 50 do 100 dni po pikowaniu, w zależności od odmiany. Pomidor jest gotowy do zerwania, gdy osiągnie swój ostateczny kolor, a jego konsystencja, choć nadal jędrna, zaczyna wykazywać lekkie mięknięcie. Zaleca się przechowywać pomidory z szypułką, aby przedłużyć ich świeżość. Aby zachować je na dłużej, możesz przechowywać je w lodówce, suszyć, przetwarzać na sosy, dżemy lub soki, a także zamrażać.

Smaczny trik: zapiekaj pomidory w piekarniku z odrobiną soli, cukru i oliwy z oliwek, a następnie przełóż je do szczelnie zamykanego słoika.

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia „suchej zgnilizny wierzchołkowej” związanej z niedoborem wapnia, opryskaj rośliny wywarem z żywokostu, bogatym w składniki odżywcze. Podczas pikowania zakop łodygi aż do pierwszych liści, aby pobudzić rozwój korzeni. Na koniec połącz uprawę pomidorów z roślinami, które dobrze na nie wpływają, takimi jak bazylia, będąca sprzymierzeńcem zarówno w ogrodzie, jak i na talerzu.