Pomidor Summer Cider Bio - Ferme de Sainte Marthe

Pomidor 'Summer Cider' to holenderska odmiana wytwarzająca ogromne, jaskrawopomarańczowe owoce o masie od 300 do 500 g, a dość często osiągające nawet 1 kg. Ten mocno żebrowany pomidor ma smaczny miąższ typu beefsteak, przypominający mango zarówno konsystencją, jak i kolorem. Wyczujesz w nim słodycz, miękkość i delikatną kwaskowatość. Pomidor 'Summer Cider' nadaje się do wszelkich kulinarnych zastosowań, ale najbardziej lubimy go w sałatkach lub na surowo, gdy w pełni ujawnia swój aromat. Ta piękna, jasna odmiana o liściach przypominających liście ziemniaka dorasta do 2 m, dlatego należy ją szybko podeprzeć lub przywiązywać do podpory. Aby ją poznać, wykonaj wysiew od marca do kwietnia, a owoce zbieraj od lipca do września.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej. Kilka odmian uprawiali już Inkowie, na długo przed przybyciem konkwistadorów. Do dziś zaskakuje różnorodność odmianowa tej rośliny z rodziny psiankowatych. Słowo „pomidor” pochodzi od inkaskiego Tomatl i oznacza zarówno roślinę, jak i pochodzący z niej owoc. Owoce występują we wszystkich kolorach — oczywiście czerwonym, ale także zielonym i żółtym, a nawet niebieskim, w przypadku kilku bardzo rzadkich odmian — oraz we wszystkich kształtach i rozmiarach. Odmiany tradycyjne to rośliny o wzroście nieograniczonym, które mogą żyć przez dwa lata. Nowsze odmiany charakteryzują się tak zwanym wzrostem samokończącym i przestają rosnąć, gdy osiągną pokrój krzewu, dzięki czemu nie trzeba ich podpierać ani przywiązywać do podpory.

Pomidor należy do licznych produktów spożywczych, które przywędrowały do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Na nasze stoły trafił jednak znacznie później. Nic dziwnego! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory estetyczne i lecznicze. Uważano go za toksyczny z powodu podobieństwa do owocu mandragory, innej rośliny z rodziny psiankowatych. Stał się stałym składnikiem naszych posiłków dopiero na początku XX wieku.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, a w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem drewnieje i wytwarza drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoc jest bardzo dekoracyjny i przyjemnie ożywia warzywnik. Ma także wiele zalet odżywczych. Podobnie jak większość warzyw zawiera niewiele kalorii i dużo wody, a ponadto dostarcza szczególnie interesującej substancji: likopenu, silnego przeciwutleniacza. Im dłużej gotuje się pomidora, tym więcej likopenu staje się dostępne dla organizmu. Pomidor wyróżnia się także wysoką zawartością witaminy C, prowitaminy A i mikroelementów.

Dziś jego walory smakowe i odżywcze nie wymagają już dowodów. Dla ogrodnika pomidor jest jednym z podstawowych warzyw lata. Wybierając spośród wszystkich dostępnych odmian, wystarczy zastanowić się, do czego chce się go wykorzystywać. Czy mają to być sałatki, sosy, owoce spożywane od razu, pomidory gotowane itd. Warto również pomyśleć, kiedy chce się je zbierać. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od przeciętnego letniego nasłonecznienia w regionie, w którym znajduje się ogród. Nie ma się jednak czym martwić — wybór jest ogromny i na każdą sytuację znajdzie się odpowiedni pomidor! Pomidor rzeczywiście potrzebuje dużo słońca i ciepła, ale niekoniecznie zajmuje dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go także w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie wolno ich spożywać.

Zbiór: w zależności od odmiany — od wczesnej do późnej — między pikowaniem a zbiorem może upłynąć od 50 do 100 dni. Nie ma niezawodnego sposobu, by a priori stwierdzić, że pomidor osiągnął pełną dojrzałość. Owoce zbieraj wtedy, gdy co najmniej w pełni przybiorą kolor właściwy dla danej odmiany, a ich miąższ, choć nadal jędrny, zacznie wykazywać lekkie mięknięcie. Aby lepiej się przechowywały, zbieraj je z zachowaną szypułką.

Przechowywanie: pomidory przechowują się tym krócej, im więcej zawierają wody. Przez kilka dni dobrze zachowują świeżość w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożone na powietrzu. Aby przechowywać je dłużej, można wykorzystać takie metody kulinarne jak pomidory kandyzowane, suszone, sosy, mrożenie owoców, przetwory, dżemy lub soki. Uwielbiamy je kandyzować, ponieważ jest to bardzo proste i niezwykle smaczne: przekrój pomidory na pół i zbierz z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przecięciem do góry na blasze piekarnika. Posól, popieprz, posyp cukrem, a następnie piecz w bardzo niskiej temperaturze przez co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i spożyj je od razu albo przełóż do szklanego słoika i dolej oliwy z oliwek.

Praktyczna rada ogrodnika: zaleca się co roku uprawiać kilka odmian pomidorów, aby ograniczyć ryzyko całkowitej utraty plonów wskutek niekorzystnych warunków pogodowych lub konkretnej choroby.
Aby zapobiec zjawisku „suchej zgnilizny wierzchołków owoców pomidora” — która nie jest chorobą, lecz objawem niedoboru wapnia — opryskaj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż do pierwszych liści. Pobudzi to system korzeniowy, co zapewni obfity plon owoców.
Udane połączenia w ogrodzie często sprawdzają się także na talerzu. To dobry sposób, by zapamiętać, że pomidor i bazylia świetnie się uzupełniają.