Seler korzeniowy Monarch

Seler korzeniowy 'Monarch' to zielna roślina warzywna osiągająca wysokość od 50 do 80 cm. Jest odmianą późną, silnie rosnącą, odporną na wybijanie w pędy kwiatostanowe, dobrze się przechowującą i mało podatną na rdzę. Uprawia się ją ze względu na duży, regularny, mięsisty korzeń o delikatnym smaku, który nie tworzy pustych przestrzeni. Korzeń jest zaokrąglony, pokryty korzonkami i zwieńczony rozetą liści. Liście są aromatyczne i mocno podzielone, niższe niż u selera naciowego, a w smaku gorzkie. Wysiew od lutego do końca maja, a zbiór 6–7 miesięcy później.

Seler korzeniowy jest potomkiem rośliny zwanej selerem błotnym, pochodzącej z regionu śródziemnomorskiego. Do czasów renesansu selera nie uważano za warzywo, lecz za roślinę leczniczą. Jego uprawa pojawiła się znacznie później niż uprawa selera naciowego, znanego już w czasach rzymskich. Przypuszcza się, że seler korzeniowy pojawił się na początku XVIII wieku.

Korzeń selera korzeniowego spożywa się na surowo w sałatkach lub jako remuladę z majonezem i musztardą. Po ugotowaniu można go przyrządzać z sosem pomidorowym, smażyć, zapiekać, przygotowywać w formie purée lub placków. Liście selera korzeniowego mogą nadawać aromat zupom. Seler ma również liczne właściwości: przeciwreumatyczne, pobudzające apetyt, wspomagające trawienie i uzupełniające składniki mineralne. Zawiera także witaminy oraz miedź, żelazo i jod.

Seler wymaga dużej ilości dobrze rozłożonego kompostu (5 kg na m²), popiołu drzewnego i obornika.

Zbiór: wykop korzenie przed nadejściem chłodów, ponieważ seler korzeniowy nie znosi mrozu i wymaga zimowej osłony. Pozostaw je na jeden dzień na glebie, aby obeschły, a następnie odetnij liście i korzonki.

Przechowywanie: umieść korzenie w kopcu lub przechowuj je w piwnicy, w piasku.

Praktyczna rada ogrodnika : seler jest szczególnie wymagający pod względem wody i składników odżywczych. Zastosuj grubą warstwę ściółki, aby utrzymać wilgoć u podstawy rośliny, i zapewnij jej dużą ilość materii organicznej.