Seler listkowy Bio

Seler do cięcia wytwarza pachnące liście, które zawsze masz pod ręką. Pochodzący z ekologicznych nasion Apium graveolens var. secalinum seler liściowy tworzy zwartą, bardzo aromatyczną kępę, którą możesz zbierać w miarę potrzeb. Roślina dobrze znosi wielokrotne cięcie i pozostaje gęsto ulistniona. W przydomowym warzywniku nadaje potrawom i zupom świeży, intensywny smak.

Seler do cięcia należy do rodziny selerowatych, podobnie jak pietruszka i marchew. Reprezentuje typ „liściowy” gatunku Apium graveolens, określany jako Apium graveolens var. secalinum. Nazwa ta obejmuje różne selery uprawiane ze względu na liście i cienkie łodygi, selekcjonowane w Europie i Azji z uwagi na ich wyjątkowo intensywny aromat.
To aromatyczna roślina zielna o dwuletnim cyklu rozwojowym: w pierwszym roku wytwarza gęsty bukiet ulistnionych łodyg, a w drugim, jeśli pozostanie na miejscu, kwitnie i wydaje nasiona. Korzeń główny jest mięsisty, ale słabiej rozwinięty niż u selera korzeniowego. Roślina tworzy wyprostowaną, zwartą kępę o wysokości 30–40 cm i szerokości około 20 cm. Łodygi są zielone, puste w środku i prążkowane, cieńsze oraz liczniejsze niż u selera naciowego. Liście osadzone na krótkich ogonkach są pierzaste, drobno podzielone na trójkątne, ząbkowane odcinki, średnio- do ciemnozielone i lśniące. Z wyglądu przypominają bujną pietruszkę naciową, ale mają znacznie wyraźniejszy zapach i smak selera. To ulistnienie jest sezonowe: w chłodnym klimacie część nadziemna może zaniknąć zimą, a roślina odrasta z bryły korzeniowej następnej wiosny, jeśli mróz nie był zbyt silny. Kwitnienie obserwuje się od czerwca do sierpnia. Ma ono postać drobnych, białawych lub zielonkawych baldachów, typowych dla selerowatych, bardzo miododajnych i zapylanych przez wiele gatunków owadów (pszczoły, bzygi, małe muchówki). Z kwiatów powstają maleńkie suche owoce — jajowate rozłupnie o jasnobrązowej barwie, czyli „nasiona selera” używane jako przyprawa. Roślina może rozsiewać się samoczynnie, jeśli pozostawisz kilka baldachów do pełnej dojrzałości.

W porównaniu z selerem naciowym (Apium graveolens var. dulce) i selerem korzeniowym (var. rapaceum) seler do cięcia nie tworzy ani grubych, mięsistych ogonków, ani bulwy. Całą energię kieruje w liście — delikatniejsze, bardziej aromatyczne i bardzo bogate w olejki eteryczne. Jego smak jest intensywniejszy, czasem lekko pieprzny; to doskonałe zioło aromatyczne do wzbogacania potraw.
Od dawna jest obecny w wielu europejskich i azjatyckich kuchniach jako zioło do zup.

Zbiór: Zbieraj liście u podstawy w miarę potrzeb, od 5 do 6 miesięcy po wysiewie. Przed nadejściem zimowych przymrozków możesz wykopać całą bryłę korzeniową i przechować ją w piwnicy przez kilka tygodni.

Przechowywanie: Liście selera do cięcia najlepiej spożywać świeże, aby w pełni cieszyć się ich aromatem. Możesz je jednak również zamrozić.

W kuchni: Seler do cięcia stosuje się jak pietruszkę o smaku selera — wykorzystuje się zarówno liście, jak i cienkie łodygi. Na surowo możesz drobno posiekać go do sałatek, surówek, ziemniaków i soczewicy, a także dodać do winegretów, masła lub twarożku z ziołami oraz kanapek i wrapów, którym nada świeży, bardzo aromatyczny akcent. Po ugotowaniu wzbogaca smak zup, bulionów, gulaszów, smażonych warzyw oraz dań z makaronu i ryżu. Najlepiej dodaj go pod koniec gotowania, aby zachować pełnię aromatu.
Ponieważ jego smak jest dość intensywny, zacznij od niewielkiej ilości i dopasuj ją do własnych upodobań. Możesz używać zarówno liści jako zioła aromatycznego, jak i posiekanych łodyg jako podstawy dań.
Nasiona wykorzystuje się jako przyprawę. Zbiera się je z dobrze dojrzałych baldachów, pozostawia do wyschnięcia, a następnie używa w całości lub lekko rozkruszonych. Ich aromat jest bardzo skoncentrowany, intensywniejszy i nieco ostrzejszy niż aromat liści, dlatego wystarczy kilka szczypt. Możesz dodawać je do marynat, pikli i słoików z ogórkami, sałatek z kapusty lub ziemniaków, sosów pomidorowych, bulionów i gulaszów.
Wykorzystuje się je również do przygotowania słynnej „soli selerowej”: wystarczy drobno zmielić suche nasiona i wymieszać je z drobną solą. Powstaje w ten sposób bardzo aromatyczna przyprawa do soku pomidorowego, jaj, grillowanych warzyw i ryb. Przechowuj nasiona w suchym miejscu, z dala od światła, w małym szczelnie zamkniętym słoiczku — zachowają aromat przez wiele miesięcy.

Porada ogrodnika: Aby ograniczyć podlewanie, od końca maja ściółkuj glebę cienkimi, układanymi warstwami skoszonej trawy, najlepiej wymieszanej z opadłymi liśćmi. Taka ochrona pomaga utrzymać wilgoć w glebie i ogranicza również odchwaszczanie.