Groch karłowy Boogie

Groch Boogie (po łacinie Pisum sativum) to odmiana średnio późna, zapewniająca bardzo dobre plony — każdy strąk zawiera do 9 delikatnych i słodkich ziaren. Ten silnie rosnący groch jest odporny na większość najczęściej występujących chorób, w tym na mączniaka prawdziwego, dlatego doskonale nadaje się do późnych wysiewów. Roślina wytwarza stosunkowo niewiele liści, co ułatwia zbiór. Wysiewa się ją od marca do czerwca, a zbiera od czerwca do września.

Groch jest jednoroczną rośliną warzywną należącą do rodziny bobowatych (dawniej motylkowatych), wywodzącą się z Bliskiego Wschodu. To jedno z najstarszych warzyw uprawianych w Europie i Azji. Przez długi czas spożywano go w postaci suszonej, po rozdrobnieniu przed gotowaniem; świeży groch zaczęto jeść stosunkowo niedawno.

Istnieje bardzo wiele odmian grochu: karłowych lub pnących (wymagających podpór), wytwarzających strąki wypełnione okrągłymi, gładkimi albo pomarszczonymi ziarnami. Po wyłuskaniu gotuje się same ziarna, ponieważ pergaminowy strąk, w którym są zamknięte, nie nadaje się do spożycia. W całości spożywa się wyłącznie groch cukrowy (o płaskich, chrupiących i delikatnych strąkach).

Ogólnie rzecz biorąc, groch wymagający podpór jest bardziej plenny, ale dojrzewa później i wymaga ustawienia konstrukcji o wysokości od 1,5 do 2 m, po której będzie mógł się wspinać. Jego zbiór jest łatwy. Groch karłowy lub półkarłowy potrzebuje jedynie kilku rozgałęzionych gałęzi o długości od 50 cm do 1 m, które posłużą jako podpory. Niektóre nowsze odmiany, u których liście zostały w dużej mierze zastąpione przez wąsy czepne, same utrzymują się na podporach, dlatego ich ustawienie jest opcjonalne.

Groch o gładkich ziarnach jest odporny na wiosenne chłody. Są to odmiany bardzo wczesne lub wczesne, które można wysiewać bardzo wcześnie, na przykład pod niskim tunelem, ale niezbyt dobrze znoszą nadmierne upały.

Do wysiewów późną wiosną i na początku lata stosuje się odmiany o pomarszczonych ziarnach, wyróżniających się słodszym smakiem. Dobrze znoszą upały i zapewniają dłuższe zbiory.

Groch jest bardzo cenionym wiosennym warzywem, ale przy odpowiednim doborze odmian można go zbierać przez długi okres, od czerwca do września.

W kuchni groch można spożywać na surowo, ale tradycyjnie gotuje się go jako dodatek do mięsa i ryb lub wykorzystuje do przygotowywania pysznych zup. To dość kaloryczne warzywo, ponieważ jest bogate w węglowodany. Zawiera dużo błonnika, żelazo oraz witaminy C i B9.

Groch lubi łagodny i wilgotny klimat, ale nie znosi ekstremalnych warunków pogodowych, takich jak silne upały, przymrozki, niedobór i nadmiar wody. Czynniki te osłabiają roślinę i sprawiają, że staje się podatna na mączniaka prawdziwego oraz zwójkę — małą gąsienicę wyjadającą nasiona.

Zbiór: w zależności od odmiany groch zbiera się od dwóch i pół do czterech miesięcy po wysiewie. Należy robić to regularnie, gdy pod naciskiem palca wyczuwa się, że strąki są dobrze wypełnione. Nie czekaj zbyt długo… ziarna grochu mają tendencję do twardnienia w miarę dojrzewania!

Przechowywanie: świeży groch, w strąkach, przechowuje się w szufladzie na warzywa w lodówce. Po zblanszowaniu we wrzącej wodzie doskonale nadaje się do zamrażania.

Mała rada ogrodnika: groch, podobnie jak wszystkie bobowate, ma zdolność wiązania azotu atmosferycznego w glebie, dlatego częściowo pełni funkcję nawozu zielonego. Azot ten korzystnie wpływa zarówno na rośliny rosnące w pobliżu, jak i na te, które zostaną posadzone później, zgodnie z zasadami płodozmianu.