Trawa cytrynowa

Trawa cytrynowa to tropikalna bylina, która tworzy kępę równowąskich liści o bardzo orzeźwiającym, cytrynowym smaku. Jest to roślina dość wymagająca, która wynagrodzi najbardziej uważnych ogrodników swoim niezrównanym aromatem, niezbędnym w kuchni azjatyckiej.

W kuchni wykorzystuje się łodygi trawy cytrynowej do aromatyzowania wielu dań azjatyckich, a w szczególności wietnamskich, takich jak kurczak z trawą cytrynową czy buliony z krewetek.

Ma dość luźny pokrój kępiasty i w dobrych warunkach uprawy może osiągnąć wysokość 90 cm. Jej liście są równowąskie i dość jasnozielone. Łodygi są puste w środku, a u nasady zgrubiałe. To właśnie je się spożywa, najlepiej gdy są młode i świeże, drobno posiekane.

Warto wiedzieć, że jest to roślina wyjątkowo wrażliwa na chłód, wymagająca ciepła i wody. Jej uprawę w otwartym gruncie należy zatem ograniczyć do szczególnie łagodnego klimatu, żyznych i dobrze przepuszczalnych gleb oraz... nieco bardziej doświadczonych ogrodników! Uprawiana w szklarni wymaga zimowej osłony, jeśli szklarnia nie jest ogrzewana, ponieważ źle znosi temperatury poniżej 10°. Ponieważ nie toleruje również zimowej wilgoci (tak, uprawa trawy cytrynowej wymaga zaangażowania!), zdecydowanie zalecamy uprawę w doniczce o średnicy co najmniej 30 cm, którą można przenieść w jasne, osłonięte miejsce, gdy tylko pojawią się pierwsze przymrozki.

Trawa cytrynowa bywa mylona z werbeną cytrynową lub melisą, czyli dwiema roślinami aromatycznymi o cytrynowym zapachu, które jednak znacznie się od siebie różnią.

Zbiór: zbiór przeprowadza się od maja do października, w zależności od potrzeb.

Przechowywanie: trawę cytrynową można przechowywać przez kilka dni w lodówce lub przez kilka miesięcy po wysuszeniu albo zamrożeniu. Aby w pełni cieszyć się jej aromatem, najlepiej jednak spożywać ją na świeżo.

Porada ogrodnika: Aby ograniczyć podlewanie, od końca maja zalecamy ściółkowanie gleby cienkimi, nakładanymi kolejno warstwami skoszonej trawy, najlepiej wymieszanej z opadłymi liśćmi. Taka osłona pomaga utrzymać wilgoć w glebie, a także ogranicza konieczność odchwaszczania.