Kozłek lekarski - Ferme de Sainte Marthe

Kozłek lekarski (Valeriana officinalis) to lecznicza i ozdobna bylina osiągająca wysokość do 1 m. Ma właściwości uspokajające, ułatwia zasypianie i łagodzi stany lękowe. Wysiewa się ją w kwietniu i maju.

Kozłek lekarski występuje dziko w całej Europie, a także w Azji Mniejszej. Należy do rodziny kozłkowatych, bywa nazywany również kozłkiem pospolitym, kocimiętką lub zielem świętego Jerzego. To silnie rosnąca bylina, która tworzy wyprostowaną kępę. Osiąga wysokość do 1 m i szerokość do 80 cm. Jest w pełni mrozoodporna, co najmniej do -15 °C.

Jej ulistnienie jest srebrzystozielone, sezonowe i złożone z lekko ząbkowanych, lancetowatych liści. Kozłek pospolity wytwarza od czerwca do lipca delikatne białe kwiaty zebrane w baldachy.

Kozłek lekarski jest znany ze swoich właściwości leczniczych. Został wpisany do Farmakopei Europejskiej, a jego korzeń wykorzystuje się ze względu na właściwości uspokajające: ułatwia zasypianie i łagodzi stany lękowe.

W ogrodzie kozłek pospolity najlepiej rośnie na słońcu lub w półcieniu, w dość ciężkiej i wilgotnej glebie. Jego uprawa nie sprawia trudności. Możesz posadzić go wśród roślin aromatycznych i leczniczych albo z tyłu rabaty z bylinami, ponieważ jest także ozdobny.

Zbiór: pierwszy zbiór korzeni przeprowadza się z roślin mających co najmniej trzy lata.

Przechowywanie: korzenie przechowuje się w woreczkach po ich umyciu i wysuszeniu.

Porada ogrodnika: kozłka pospolitego nie należy mylić z ostrogowcem czerwonym (Centranthus ruber), który wymaga raczej suchej gleby i słonecznego stanowiska.

Nasiona niepoddane zaprawianiu, czyli „NT”, pochodzą z roślin uprawianych metodami konwencjonalnymi, najczęściej z użyciem środków ochrony roślin, jednak po zbiorze nie są poddawane żadnym zabiegom. Nasiona te są dopuszczone do stosowania w rolnictwie ekologicznym, gdy nasiona ekologiczne są tymczasowo niedostępne.