Lubczyk ogrodowy nasiona

Lubczyk ogrodowy (Levisticum officinalis), znany także pod nazwami: lubczyk górski, lubczyk lekarski, seler wieczny, żebrzyca, dzięgiel górski lub ziele Maggi, to wytrzymała bylina uprawiana ze względu na liście i nasiona wykorzystywane jako przyprawy do wzbogacania smaku sałatek oraz aromatyzowania sosów i dań duszonych.

Lubczyk ogrodowy charakteryzuje się dużymi, bardzo aromatycznymi liśćmi, które po roztarciu łodygi lub korzeni wydzielają świeży zapach selera. Liście są szeroko powcinane, złożone i przypominają liście selera. Kwitnienie w postaci złożonych, żółtych, gęstych baldachów, złożonych z 12–20 baldaszków, rozpoczyna się latem, a roślina może osiągnąć 2 m wysokości. Gruba, cylindryczna łodyga jest pusta w środku i bruzdowana. Korzeń palowy jest długi i mięsisty. Świeże, posiekane liście aromatyzują sałatki.

Lubczyk jest uważany raczej za roślinę aromatyczną niż warzywną. Bywa również nazywany „zielem Maggi”, od nazwy aromatyzowanych kostek bulionowych.

Jest rośliną wspomagającą trawienie, moczopędną i żółciopędną (ułatwia pracę wątroby), która może również przynosić ulgę osobom cierpiącym na migrenę.

Zawiera witaminę C oraz naturalną substancję aromatyczną – kumarynę, znaną w gastronomii i perfumerii. Można przygotowywać z niego napar, jednak nie zaleca się go kobietom w ciąży ani osobom cierpiącym na niewydolność nerek.

Zbiór : przeprowadza się go od stycznia do października, w miarę potrzeb.

Przechowywanie : lubczyk można przechowywać w lodówce przez kilka dni, ale aby zachować pełnię jego smaku, zalecamy spożyć go bezpośrednio po zbiorze. Liście można przechowywać po wysuszeniu w cieniu i zmieleniu na proszek, w szczelnie zamkniętych pojemnikach.

Porada ogrodnika:  rośliny lubczyku można wybielać, aby uzyskać ogonki liściowe o łagodniejszym smaku. W tym celu osłoń roślinę słomą lub papierową torbą kraftową (bez folii z tworzywa sztucznego) do 2/3 jej wysokości. Liście będą dzięki temu jeszcze smaczniejsze!