Plektrantus kubański

Gruba macierzanka antylska lub po prostu „Gros Thym” (Plectranthus amboinicus) to dobrze znana roślina na Gwadelupie, Martynice i, ogólnie, na Antylach.

Ta wieloletnia roślina zielna, ale niemrozoodporna, jest uprawiana ze względu na swoje właściwości lecznicze, a także jako roślina aromatyczna i przyprawowa. Powszechnie wykorzystuje się ją w kuchni kreolskiej i afrykańskiej.

Jej aromat znacznie różni się od aromatu macierzanki pospolitej i bardziej przypomina aromat lebiodki… dlatego roślina ta zyskała również inną nazwę – lebiodka kubańska!

Macierzankę antylską wykorzystuje się na dwa główne sposoby:

• w kuchni, do aromatyzowania mięs, ryb i wielu tradycyjnych potraw z Antyli,
• w medycynie tradycyjnej, ze względu na liczne właściwości. Przygotowuje się z niej napar lub syrop łagodzący kaszel i dolegliwości układu oddechowego, a także wspomagający laktację. Jej liście stosuje się również w postaci małych okładów na drobne rany i ukąszenia owadów.

„Gros Thym” należy do rodziny jasnotowatych i nosi łacińską nazwę Plectranthus amboinicus, przy czym „amboinicus” nawiązuje do wyspy Ambon, położonej w indonezyjskim archipelagu Moluków. Jego pochodzenie pozostaje jednak niepewne.

Podobnie jak ozdobne plektrantusy i koleusy, wyróżnia się obfitym, zimozielonym ulistnieniem. Tworzą je szarozielone, szerokie, grube i lekko owłosione liście osadzone na długich, czterokanciastych pędach. Liście te są bardzo pachnące i aromatyczne.

Tworzy zaokrągloną kępę, która w doniczce osiąga 30–40 cm wysokości i nieco większą szerokość. W klimacie tropikalnym, uprawiana w otwartym gruncie, może utworzyć okazały krzew o wysokości i szerokości około 1 m.

W naszym klimacie grubą macierzankę antylską najlepiej uprawiać w doniczce, aby na zimę przenieść ją do chłodnego miejsca (do nieogrzewanej szklarni, na werandę lub nawet do domu, w słoneczne miejsce na parapet), ponieważ jako roślina wieloletnia, ale niemrozoodporna, jest wrażliwa na mróz. Lubi ciepło, przepuszczalne i suche gleby lub podłoża oraz półcień.

Zbiór: tę macierzankę zbiera się w miarę potrzeb. Podobnie jak w przypadku bazylii, regularny zbiór zastępuje cięcie i pomaga roślinie zachować zwarty pokrój.

Rada ogrodnika: ta roślina aromatyczna jest wrażliwa na chłód i jeśli zostanie posadzona w otwartym gruncie, może nie przetrwać zimy… łatwo jednak rozmnaża się przez sadzonki. Pamiętaj o tym jesienią!