Pomidor Yellow Pearshaped

Pomidor Gruszka żółta to stara odmiana typu cherry, odkryta we Włoszech już na początku XIX wieku. Rośliny tworzą bardzo zwarte krzewy, na których wyrastają długie grona z około dziesięcioma owocami w żółtopomarańczowym kolorze.
Owoce mają gruszkowaty kształt, osiągają niewiele ponad 5 cm długości i 2–3 cm średnicy. Ich jędrny, słodki miąższ, z odpowiednią nutą kwasowości, doskonale nadaje się na przekąski i pikniki. Pomidory Gruszka żółta są bardzo cenione przez dzieci podczas nauki rozpoznawania smaków. Nic dziwnego — dzięki nietypowemu kształtowi i kolorowi sprawiają, że ogród staje się nieco magiczny. Już w czasie sadzenia zapewnij roślinie podporę, aby stała się pełnoprawnym elementem dekoracyjnym warzywnika. Jest to bowiem odmiana o wzroście nieograniczonym, która może osiągać od 1,20 do 2 m.
Ta bardzo wdzięczna i plenna odmiana jest wysiewana od lutego do kwietnia, a jej owoce zbiera się od czerwca do września.

Pomidor pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej. Kilka odmian uprawiali już Inkowie, na długo przed przybyciem konkwistadorów. Do dziś zaskakuje ogromna różnorodność odmianowa tej rośliny z rodziny psiankowatych. Nazwa „pomidor” pochodzi od inkaskiego Tomatl i oznacza zarówno roślinę, jak i jej owoc. Owoce występują we wszystkich kolorach — oczywiście czerwonym, ale także zielonym i żółtym, a nawet niebieskim, w przypadku kilku bardzo rzadkich odmian — oraz we wszystkich kształtach i rozmiarach. Stare odmiany to rośliny o wzroście nieograniczonym, które mogą żyć dwa lata. Nowsze odmiany charakteryzują się tak zwanym wzrostem samokończącym i przestają rosnąć na etapie krzewu, dzięki czemu nie trzeba ich podpierać ani przywiązywać do podpory.

Pomidor należy do licznych produktów spożywczych, które przywędrowały do nas z Nowego Świata, podobnie jak fasola, kukurydza, dynie, ziemniaki i papryka. Znacznie później trafił na nasze stoły. Nic w tym dziwnego! Przez długi czas uprawiano go ze względu na walory estetyczne i lecznicze. Uważano go za trującego z powodu podobieństwa do owocu mandragory, innej rośliny z rodziny psiankowatych. Na stałe zagościł na naszych stołach dopiero na początku XX wieku.

Pomidor jest rośliną zielną wieloletnią w klimacie tropikalnym, natomiast w naszych szerokościach geograficznych uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Z czasem jego pędy drewnieją, a na roślinie pojawiają się drobne, niepozorne żółte kwiaty zebrane w wierzchotki, które przekształcają się w owoce.

Trzeba przyznać, że jego owoce są bardzo dekoracyjne i pięknie ożywiają warzywnik. Mają także wiele zalet odżywczych. Podobnie jak większość warzyw są niskokaloryczne i bogate w wodę, a ponadto zawierają szczególnie interesującą substancję — likopen, silny przeciwutleniacz. Im dłużej pomidor się gotuje, tym więcej likopenu staje się dostępne dla organizmu. Wyróżnia się również wysoką zawartością witaminy C, prowitaminy A i mikroelementów.

Obecnie walory smakowe i odżywcze pomidora nie wymagają już dowodów. Dla ogrodnika pomidor należy do najważniejszych warzyw lata. Wybierając spośród wszystkich dostępnych odmian, wystarczy zastanowić się, do czego chce się go wykorzystać. Czy ma służyć do przygotowywania sałatek, sosów, do bezpośredniego spożycia, gotowania itd.? Warto także określić, kiedy chce się rozpocząć jego zbiór. Odpowiedź będzie oczywiście zależeć od średniego nasłonecznienia latem w regionie, w którym znajduje się ogród. Nie ma się jednak czym martwić — wybór jest ogromny i na każdą sytuację znajdzie się odpowiedni pomidor! Choć pomidor potrzebuje dużo słońca i ciepła, niekoniecznie wymaga dużo miejsca. Dlatego warto uprawiać go także w pojemniku na balkonie, wybierając odmiany o małych owocach. Uwaga: niedojrzałe owoce, łodygi i liście zawierają solaninę i nie nadają się do spożycia.

Zbiór: w zależności od odmiany — od wczesnej do późnej — od pikowania do zbioru może upłynąć od 50 do 100 dni. Nie istnieje niezawodny sposób, aby z góry stwierdzić, czy pomidor osiągnął pełną dojrzałość. Owoce zbieraj, gdy przynajmniej całkowicie przybiorą kolor, w jakim zostały opisane, a ich miąższ, pozostając jędrny, zacznie lekko mięknąć. Aby zapewnić lepsze przechowywanie, zbieraj owoce razem z szypułką.

Przechowywanie: pomidory przechowują się tym krócej, im więcej zawierają wody. Przez kilka dni dobrze zachowują świeżość w szufladzie na warzywa w lodówce lub rozłożone w temperaturze pokojowej. Aby przechować je dłużej, możesz wykorzystać kulinarne metody, takie jak pomidory kandyzowane, suszone, sosy, mrożenie owoców, przetwory, dżemy lub soki. Warto je kandyzować, ponieważ jest to bardzo proste i niezwykle smaczne: przekrój pomidory na pół i odlej z nich sok. Ułóż połówki pomidorów przecięciem do góry na blasze piekarnika. Posól, popieprz, posyp cukrem i piecz w bardzo niskiej temperaturze przez co najmniej godzinę. Wyjmij pomidory i od razu je zjedz albo przełóż do szklanego słoika i zalej oliwą z oliwek.

Porada ogrodnika: warto co roku uprawiać kilka odmian pomidorów, aby ograniczyć ryzyko całkowitej utraty plonów spowodowanej niekorzystnymi warunkami pogodowymi lub konkretną chorobą.
Aby zapobiec występowaniu „suchej zgnilizny wierzchołków owoców pomidora” — która nie jest chorobą, lecz objawem niedoboru wapnia — opryskuj rośliny bogatym w wapń maceratem z żywokostu.
Podczas pikowania nie wahaj się zakopać rośliny aż po pierwsze liście. Pobudzi to system korzeniowy, co sprzyja uzyskaniu obfitych plonów.
Udane połączenia w ogrodzie często sprawdzają się także na talerzu. To dobry sposób, aby zapamiętać, że pomidor i bazylia doskonale się uzupełniają.