Szczaw tarczolistny rozsada

Szczaw tarczolistny, nazywany również szczawiem o liściach tarczowatych, to górska roślina, która doskonale pasuje do warzywnika. Jest to gatunek mrozoodporny, którego pokrój jest raczej rozłożysty niż wzniesiony. Ceni się go za delikatnie pikantny smak, jednocześnie kwaskowaty i lekko gorzki. Liście można spożywać po ugotowaniu, jako warzywo, a także jako dodatek do ryb oraz składnik sosów i zup, lub na surowo, z umiarem, na przykład w mieszanych sałatkach. Szczególnie dobrze nadaje się do ogrodów skalnych i ogrodów górskich, a także do sadzenia w murkach. Posadź go wiosną lub jesienią i zbieraj w miarę potrzeb, od marca do listopada.

Szczaw tarczolistny, po łacinie Rumex scutatus, pochodzi z Europy i Azji. We Francji rośnie w ogrodach skalnych i na rumowiskach skalnych w piętrze subalpejskim, na słońcu lub w półcieniu. Ta aromatyczna roślina należy do rodziny rdestowatych i dobrze rozwija się w każdej przepuszczalnej, niezbyt suchej glebie, także wapiennej. Można ją rozpoznać po odziomkowych liściach w kształcie tarczek lub asów pik, tak samo szerokich jak długich, o barwie od jasnozielonej do sinozielonej. Ulistnienie utrzymuje się zimą w różnym stopniu, zależnie od klimatu. Ta kłączowa roślina najpierw tworzy rozety, a następnie rozgałęzia się u podstawy, wytwarzając wiotkie, raczej płożące się pędy, które z czasem unoszą się i tworzą kępy. Docelowo szczaw tarczolistny osiąga około 30–40 cm wysokości i 50–60 cm szerokości. Kwitnie latem, tworząc grona zielonożółtych kwiatów. Ustępują one miejsca małym, niejadalnym, spłaszczonym owocom w kolorze zielonym i różowym.

Liście szczawiu są cenione w kuchni i przyrządza się je podobnie jak szpinak. Bogate w witaminę C i błonnik, stanowią dodatek do mięs i ryb, zwłaszcza łososia, a także do zup i omletów. Ze względu na kwasowość gotuj liście w naczyniu ze stali nierdzewnej. Młode, delikatne liście można spożywać na surowo, w sałatkach. Ze względu na dużą zawartość kwasu szczawiowego są dość ciężkostrawne, dlatego dodawaj je w niewielkich ilościach.

Szczaw tarczolistny o okrągłych liściach uprawia się w otwartym gruncie lub w doniczce, w każdej dobrze przepuszczalnej glebie. Bardzo mrozoodporny, pozostaje na tym samym miejscu przez wiele lat.

Zbiór: Zbieraj w miarę potrzeb, w młodym stadium lub po osiągnięciu dojrzałości, od wiosny aż do pierwszych przymrozków. Zbiór wykonuje się, odrywając pojedyncze liście, ręcznie lub nożem. Jeśli chcesz przedłużyć zbiory zimą, zabezpiecz rośliny tunelami lub inspektami w chłodniejszych regionach. Szczaw jest byliną, która może pozostawać na tym samym miejscu przez wiele lat.

Przechowywanie: liście szczawiu najlepiej spożywać od razu po zbiorze, ponieważ źle się przechowują. Po ugotowaniu można je jednak bardzo dobrze zamrażać.