Melisa pomarańczowa

Melisa o smaku pomarańczy, czyli melisa lekarska o pomarańczowym aromacie, po łacinie Melissa officinalis ssp Altissima, to silnie rozkrzewiona, bardzo miododajna roślina, ceniona za pomarańczowy aromat i mandarynkowy smak zawarty w jej liściach. Jest to wytrzymała bylina o właściwościach aromatycznych, przyprawowych i leczniczych. Bardzo łatwo uprawia się ją w każdym rodzaju gleby, nawet ubogiej i suchej latem. Jej liście wzbogacą napary ziołowe i sałatki owocowe o wyjątkową nutę smakową. Wykorzystuje się ją również do aromatyzowania likierów. Posadź ją wiosną lub jesienią i zbieraj od kwietnia do października.

Melisa to roślina jednocześnie bardzo mrozoodporna i niewymagająca, pochodząca ze wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Należy do rodziny jasnotowatych, podobnie jak mięta, macierzanka, szałwia i lawenda. Jest rośliną zielną wieloletnią, odrastającą z karpy. Jej część nadziemna pojawia się wiosną i zasycha latem lub jesienią, zależnie od klimatu. Jej nazwa pochodzi od greckiego słowa „melissa”, oznaczającego „pszczołę”, i nawiązuje do niezwykle obfitego w nektar i bardzo miododajnego kwitnienia. Melisa lekarska jest również nazywana melisą cytrynową. Nazwa ta odnosi się do cytrynowego aromatu jej liści, idealnego do odstraszania komarów latem!

Melisa pomarańczowa jest podgatunkiem (Melissa officinalis ssp. Altissima) pochodzącym z Krety. Różni się od typowego gatunku grubszymi liśćmi, większymi kwiatami w jasnolawendowym kolorze oraz zapachem ulistnienia, określanym jako cuchnący, ale wyróżniającym się zaskakującym aromatem pomarańczy i wyrazistym smakiem przypominającym również mandarynkę. Ta krzaczasta, rozgałęziona roślina z łatwością osiąga 80 cm wysokości i szerokości, a jej słabo rozłogowa karpa z biegiem lat się rozrasta. Jej czworokątne, mocne łodygi wyrastają z ziemi wiosną. Pokrywają je małe, grube i owłosione, marszczone liście o trójkątnym kształcie i jasnozielonej barwie, bardzo aromatyczne po roztarciu. Kwitnienie przypada, zależnie od klimatu, wcześniej lub później, od maja do lipca. W górnej części łodyg, w kątach liści, pojawiają się bardzo drobne, dwuwargowe kwiaty o jasnofioletowej barwie, chętnie odwiedzane przez owady zapylające. Ustępują one miejsca maleńkim nasionom, które łatwo kiełkują w ogrodzie. W naszych regionach, gdzie lata są ciepłe i suche, ulistnienie zasycha wkrótce po kwitnieniu i roślina przechodzi w stan spoczynku. Niezbyt mroźne zimy przetrwa w postaci bardzo niskiej kępy liści.

Umieść swoją melisę pomarańczową, jeśli to możliwe, w nieco odosobnionym miejscu, ponieważ będzie się rozrastać i może zajmować przestrzeń sąsiednich roślin. Aby melisa nie stała się zbyt ekspansywna, pamiętaj o przycięciu jej w okresie kwitnienia. To bardzo mrozoodporna roślina, którą można sadzić niemal wszędzie. Melisa bardzo dobrze rośnie również w doniczce, co pozwala kontrolować jej rozrastanie.

W kuchni świeże lub suszone liście melisy dodają pomarańczowej nuty naparom, sałatkom, deserom i likierom. Pita jako napar przed snem melisa pomarańczowa działa uspokajająco, sprzyja odprężeniu i ułatwia zasypianie. Świeże liście stosowane do nacierania pomagają odstraszać komary i łagodzić ukąszenia os, skorpionów oraz pszczół...

Zbiór: liście zbieraj od kwietnia do października, w miarę potrzeb. W maju i czerwcu, zależnie od regionu, melisa ma najwięcej właściwości aromatycznych. Jeśli chcesz wysuszyć liście, zetnij łodygi, gdy roślina jest w fazie pąków.

Przechowywanie: spożywaj świeże liście melisy, aby w pełni cieszyć się ich aromatem. Aby przechować je dłużej, możesz je zamrozić.