Lebiodka pospolita

Origanum vulgare ssp hirtum, nazywana również Origanum heracleoticum, po francusku lebiodką grecką lub lebiodką zieloną, to podgatunek lebiodki pospolitej endemiczny dla wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Stosowana w aromaterapii ze względu na swój silny i rzadki olejek eteryczny, lebiodka ta jest najbardziej aromatyczna ze wszystkich. To niewielka, krzewiasta roślina o zielonych, owłosionych liściach, która latem tworzy ładne, białe, pachnące i miododajne kwiaty. Podobnie jak wszystkie lebiodki, najlepiej sadzić ją w bardzo dobrze przepuszczalnej glebie; dobrze znosi także suszę letnią. Jej drobne liście pachnące, o pysznie pikantnym smaku, aromatyzują wszystkie potrawy na bazie pomidorów, pizzę, a także oliwę z oliwek, wszystkie letnie warzywa, dania z grilla i ryby...

Lebiodka pospolita (Origanum vulgare) bywa mylona z majerankiem ogrodowym (Origanum majorana), ale są to dwa różne gatunki.

Lebiodka grecka rośnie dziko w Grecji i Turcji. W naturze występuje w lasach sosnowych, zaroślach makii i na obrzeżach terenów uprawnych, zarówno na glebach niewapiennych, jak i wapiennych, do wysokości 1500 m n.p.m. Jej odporność na mróz jest dobra (do -15 °C), ale będzie mniejsza na zbyt wilgotnych zimą glebach. Ta bylina należy do rodziny jasnotowatych, podobnie jak macierzanka i lawenda. Jej pokrój kępiasty osiąga 40 cm wysokości i 30 cm szerokości. Lebiodka ta latem tworzy drobne, białe kwiaty. To szczególnie cenna roślina miododajna, którą warto posadzić w ogrodzie. Po dobrym ukorzenieniu latem nie wymaga podlewania. Im bardziej sucha gleba, tym bardziej aromatyczne jest jej ulistnienie.

Zastosowanie w kuchni:

Liście, dodawane pod koniec gotowania, często wykorzystuje się do sosów pomidorowych i pizzy. Nadają również wyrazistości sałatkom, aromatyzują ocet i oliwę z oliwek, makarony oraz nadziewane warzywa, ratatouille, dania z grilla... Można z nich także przygotowywać napary. Lebiodka pospolita słynie ze swoich właściwości antyseptycznych, przeciwbólowych i rozkurczowych.

Zbiór : przeprowadza się go w miarę potrzeb, od maja do września. Zbieraj pędy najlepiej rano, gdy aromat jest najbardziej intensywny.

Przechowywanie : świeże liście można przechowywać przez kilka dni w lodówce. Można je również suszyć lub zamrażać. Aby je wysuszyć, zawieś pędy lebiodki pospolitej w pęczku, do góry nogami, w cieniu, a następnie przechowuj liście w hermetycznych pojemnikach.