Bugenwilla Sanderiana Alexandra

Bugenwilla glabra ‘Sanderiana’, podobnie jak wszystkie bugenwille, to pnącze emblematyczne dla naszych wybrzeży śródziemnomorskich, a także atlantyckiego wybrzeża Hiszpanii i Portugalii — regionów, w których słońce króluje niepodzielnie, a rośliny są nieustannie chronione przed mrozem. Ten bardzo popularny we Francji gatunek, o półzimozielonych liściach, ma bardziej zwarty pokrój niż inne gatunki bugenwilli i osiąga do 5 m wysokości w otwartym gruncie, a mniej podczas uprawy w doniczce. Nie sposób nie zachwycać się wspaniałym spektaklem jej efektownego kwitnienia — w rzeczywistości podziwiamy piękne, małe przykwiatki w kształcie serca, o intensywnej, świetlistej różowofioletowej barwie, które zachwycająco kontrastują z niepozornymi, białymi kwiatami. Ogrodnicy z chłodniejszych regionów będą uprawiać ją w dużej doniczce, którą na zimę należy przenieść do chłodnego i jasnego pomieszczenia, w miejscu nieprzemarzającym.

Bugenwilla glabra ‘Sanderiana’, lepiej znana pod nazwą bugenwilla, należy do rodziny dziwaczkowatych, podobnie jak dziwaczek jalapa (Mirabilis jalapa). B. glabra pochodzi z tropikalnych lasów Brazylii, ale obecnie można ją spotkać w wielu regionach o łagodnym klimacie. B. glabra dała początek wielu odmianom i nowszym mieszańcom. Jest także najczęściej wykorzystywanym gatunkiem do uprawy bonsai. W niektórych regionach bugenwilla jest uznawana za gatunek inwazyjny. Niektóre kultury przypisują jej właściwości magiczne — na przykład na Reunionie unika się wprowadzania bugenwilli do domów, ponieważ uważa się, że przynosi pecha.

Bugenwilla glabra ‘Sanderiana’ to wolno rosnący, pnący krzew, którego długie gałęzie czepiają się podpory za pomocą zdrewniałych, hakowatych cierni. W dobrych warunkach roślina osiąga około 5 m wysokości i 2 m szerokości, jednak uprawiana w doniczce zachowuje bardziej kompaktowe rozmiary. Długie, elastyczne pędy pokrywają liście mniej lub bardziej trwałe, zależnie od surowości zimy. Są one całobrzegie, owalne i zaokrąglone, u nasady sercowate, nagie, o nieco miękkiej strukturze i intensywnie zielonej, średniej tonacji. Kwiaty rozwijają się od maja do września na dwuletnich pędach. Zebrane w wiechy są białe, rurkowate, niewielkie i bardzo cenione przez owady zapylające. Z daleka dostrzega się przede wszystkim otaczające je przykwiatki, średniej wielkości (4–6 cm), o intensywnej różowofioletowej barwie. Ich delikatna, marszczona faktura przypomina bibułkę; po angielsku kwiat ten nazywa się „Paper Flower”. Z wiekiem przykwiatki przybierają piękny kolor starego różu.

Bugenwilla glabra ‘Sanderiana’ przenosi ogrodnika, dzięki bujności kwitnienia i niezwykłym, ukwieconym pędom, ku odległym horyzontom. W sprzyjających warunkach energicznie porasta pergolę, duży trejaż, a nawet całą południową elewację domu. Naprawdę dobrze rośnie wyłącznie w naszym łagodnym klimacie, na bardzo słonecznym stanowisku, osłoniętym przed silnymi mrozami. Uprawa w doniczkach jest jak najbardziej możliwa i pozwala ozdobić patio lub taras przez cały ciepły sezon.