Glicynia kwiecista Macrobotrys De Belder

Glicynia kwiecista Wisteria floribunda Macrobotrys De Belder to rzadka odmiana glicynii japońskiej, którą można podziwiać w Belgii, we wspaniałym arboretum w Kalmthout, przejętym w 1952 roku przez Georges'a, Roberta i Jelenę De Belder. Na roślinie matecznej tej glicynii pojawiają się wspaniałe, kaskadowo zwisające grona kwiatowe w dwóch odcieniach fioletu, osiągające niekiedy 1,40 m długości, o delikatnym miodowym zapachu. Podobnie jak wszystkie glicynie japońskie, 'De Belder' jest niezwykle silnie rosnącym pnączem, które potrzebuje dużo miejsca i bardzo solidnej podpory. Gatunek Wisteria floribunda wyróżnia się pędami pnącymi, owijającymi się wokół podpory zgodnie z ruchem wskazówek zegara, w przeciwieństwie do pędów jego chińskiej kuzynki.

Glicynia japońska, nazywana również glicynią kwiecistą, a po łacinie Wisteria floribunda, jest pnączem o dużych rozmiarach i szybkim wzroście, należącym do dużej rodziny bobowatych, podobnie jak koniczyna, lucerna czy łubiny. Pochodzi z japońskich lasów i została sprowadzona do Europy w połowie XIX wieku. Jej długie, pnące pędy, osiągające 10 m długości, z wiekiem drewnieją. Początkowo może rosnąć nieco wolno, ale jest to wytrzymała, w pełni odporna na mróz roślina, niewymagająca pod względem gleby, choć nie toleruje nadmiaru aktywnego wapnia. Może rosnąć na ubogich i suchych latem glebach, jeśli są głębokie. Jej system korzeniowy jest głęboki i rozłogowy.

Odmiana 'De Belder' wyróżnia się długością kwiatostanów i intensywniejszym wybarwieniem kwiatów. Jej pędy, z łatwością osiągające 8–9 m długości, spontanicznie owijają się wokół podpór. Nowe pędy rosną bardzo szybko, osiągając w ciągu jednego sezonu kilka metrów długości, jeśli roślina rośnie w wilgotnej glebie. Kwitnienie przypada po kwitnieniu glicynii chińskich, w maju i czerwcu, u młodych roślin szczepionych. Rozwija się na już ulistnionych krótkopędach, położonych niedaleko głównych, zdrewniałych pędów. Kwiaty tworzą zwisające grona kwiatów motylkowych, o długości od 60 cm do ponad 1 m, złożone z setek kwiatów każde. Są mniej pachnące niż kwiaty glicynii chińskiej, ale liczniejsze i niezwykle efektownie rozmieszczone na roślinie. Każdy kwiat ma jasnofioletową barwę, podkreśloną przez intensywniej fioletowe skrzydełka i łódeczkę oraz małą żółtozieloną plamkę. Kwiaty rozwijają się kolejno, od nasady do wierzchołka grona. Po kwitnieniu pojawiają się zwisające, płaskie i zielone strąki, nabrzmiałe w miejscu, gdzie znajdują się nasiona, a po dojrzeniu brązowiejące. Młode liście w brązowym kolorze pojawiają się przed kwitnieniem, a następnie przybierają jasnozieloną barwę. Mają od 20 do 30 cm długości i są podzielone na 13–19 owalnych listków, nadających liściom lekką, delikatną formę. Przed opadnięciem jesienią liście przybierają piękny złocisty kolor. Glicynia Macrobotrys jest bardzo długowieczna i może żyć znacznie dłużej niż 50 lat. Jej kwiaty dostarczają nektaru i są pożytkiem dla pszczół. Wszystkie części rośliny są toksyczne dla człowieka.

Glicynie wiosną przemieniają kraty, siatki, fasady, altany i pergole. Warto je sadzić ze względu na ich niezwykłą urodę, niepohamowaną siłę wzrostu, wyjątkową tolerancyjność i doskonałą odporność na najsilniejsze mrozy. Glicynia japońska De Belder to odmiana równie efektowna, co łatwa w uprawie. Ta pełna życia roślina doskonale nadaje się do ozdabiania murów i fasad oraz zasłaniania nieestetycznych siatek. Jeśli pozwoli się jej rosnąć swobodnie, bez oporów owija się wokół siatki lub szpaleru winorośli i ma tendencję do zagłuszania sąsiednich roślin. Najlepiej zapewnić jej samodzielne stanowisko, w pełnym słońcu lub półcieniu w ciepłym klimacie. Można też połączyć ją z innymi, równie silnie rosnącymi pnączami, takimi jak wiecznie zielony Lonicera (x) delavayi, o żółtych, intensywnie pachnących letnich kwiatach, lub z różą Banksa 'Alba Plena', pozbawioną kolców i obsypaną w maju małymi białymi pomponami. Glicynia kwiecista dobrze komponuje się również z powojnikiem montana i milinami, które przejmują kwitnienie latem.

Uzbrój się jednak w cierpliwość: pierwsze kwitnienie glicynii może pojawić się dopiero po 2–3 latach, a nawet później, zależnie od warunków uprawy.