Glicynia kwiecista Shiro-noda

Glicynia kwiecista 'Shiro-noda' to cudowna biała glicynia japońska, sprzedawana czasem także pod nazwą Wisteria brachybotrys Shiro-noda lub W. longissima 'Alba'. Wprowadzona z Japonii do europejskich ogrodów przez von Siebolda około 1860 roku, ta forma o bardzo długich gronach białych kwiatów jest dość podobna do glicynii japońskiej 'Alba'. To silnie rosnące pnącze o wijących się pędach, które obficie kwitnie wiosną, równocześnie z pojawianiem się młodych liści. Roślina jest ceniona również za jesienne liście w intensywnym, złocistożółtym odcieniu. Odporna na mróz i niewymagająca pod względem podlewania, najlepiej rośnie w głębokiej, przepuszczalnej, w miarę możliwości niewapiennej glebie.

Glicynia kwiecista 'Shiro-noda' to biała forma glicynii japońskiej, nazywanej również glicynią kwiecistą, po łacinie Wisteria floribunda. To silnie rosnące pnącze o dużych rozmiarach i szybkim wzroście, należące do licznej rodziny bobowatych, podobnie jak koniczyna, lucerna czy łubiny. Pochodzi z japońskich lasów i została sprowadzona do Europy w połowie XIX wieku. Jej długie, wijące się pędy, które mogą osiągać 8–10 m długości, z wiekiem drewnieją. Początkowo rośnie czasem nieco wolno, ale jest to roślina wytrzymała i doskonale odporna na mróz, niewymagająca co do rodzaju gleby, choć źle znosi nadmiar aktywnego wapnia. Glicynia ta może rosnąć na ubogich i suchych latem glebach, jeśli są głębokie. Jej system korzeniowy jest głęboki i rozłogowy.

Odmiana 'Shiro-Noda' wytwarza pędy z łatwością osiągające 9 m długości, które samoczynnie owijają się wokół podpór. Wzrost nowych pędów jest bardzo szybki — na wilgotnej glebie w ciągu jednego sezonu mogą przyrosnąć o kilka metrów. Kwitnienie rozpoczyna się po kwitnieniu glicyn chińskich, w maju i czerwcu, u dość młodych szczepionych roślin. Kwiaty rozwijają się na pędach znajdujących się niedaleko głównych, zdrewniałych pędów, gdy zaczynają pojawiać się młode liście. Tworzą grona kwiatów motylkowych, zwisających, o długości od 40 do 50 cm, mniej pachnących niż kwiaty glicynii chińskiej, ale pięknie rozmieszczonych na roślinie. Otwierają się stopniowo, od nasady ku wierzchołkowi grona. Jeśli latem gleba nie przesycha zbyt mocno, glicynia japońska może wytworzyć kilka gron również wśród liści. Po kwiatach pojawiają się płaskie, zielone, zwisające strąki, które w miarę dojrzewania brązowieją. Młode liście mają brązową barwę, następnie stają się jasnozielone, a latem — średniozielone. Osiągają długość od 20 do 30 cm i składają się z 13–19 owalnych listków, nadających ulistnieniu lekki wygląd. Przed opadnięciem jesienią liście przybierają piękną złocistą barwę. Bardzo długowieczna glicynia 'Shiro-noda' może żyć znacznie dłużej niż 100 lat. Jej kwiaty są nektarodajne i miododajne.

Glicynia japońska 'Siro-noda', podobnie jak wszystkie glicynie, jest kwintesencją romantycznej rośliny. To królowa wśród pnączy, zdolna odmienić fasadę lub dowolną konstrukcję, nawet bardzo skromną. Ta pełna życia roślina często przetrwa w starych, pozostawionych bez opieki ogrodach, odziedziczonych po osobie, która ją posadziła. Jest również szczególnie przydatna do ozdabiania murów i osłaniania nieestetycznych ogrodzeń z siatki. Jeśli pozwolić jej swobodnie rosnąć, bez zahamowań owija się wokół szpaleru winorośli lub kratki i ma tendencję do zagłuszania sąsiednich roślin. Możesz posadzić obok niej równie silnie rosnące wiciokrzewy, takie jak Lonicera (x) delavayi, o zimozielonych liściach i pachnących, żółtych kwiatach rozwijających się latem, albo różę Banksa 'Alba Plena', pozbawioną kolców i obsypaną w maju drobnymi białymi pomponami. Glicynia kwiecista bardzo dobrze komponuje się również z powojnikiem górskim.

Uzbrój się jednak w cierpliwość: pierwsze kwitnienie glicynii może pojawić się dopiero po 3 latach, zależnie od warunków uprawy.