Glicynia tajwańska

Wisteria (x) formosa, nazywana glicynią formosa, jest wyjątkowo silnie rosnącą hybrydą o urodzie przewyższającej urodę obojga rodziców: glicynii chińskiej i glicynii kwiecistej 'Alba'. To pnącze o nieposkromionym charakterze często kwitnie już w młodym wieku, w przeciwieństwie do większości swoich kuzynek. W samym środku wiosny, na nagich pędach, rozwijają się jej piękne grona, w których kwiaty w dwóch odcieniach fioletu otwierają się jednocześnie, roztaczając wokół delikatny, słodki i łagodny zapach. Zapewnij tej okazałej glicynii dużo przestrzeni i słońca, a także solidną podporę: stare drzewo, dużą altanę lub długie ogrodzenie na skraju ogrodu.

Glicynia formosa to odmiana ogrodowa wyselekcjonowana w 1905 roku w Massachusetts (Stany Zjednoczone). Powstała ze skrzyżowania Wisteria floribunda 'Alba', pochodzącej z Japonii, oraz jej kuzynki W. sinensis, czyli silnie rosnącej glicynii chińskiej. Wszystkie te rośliny należą do rodziny bobowatych. Podobnie jak jej przodkowie, jest to roślina odporna i stosunkowo wytrzymała na mróz, niewymagająca pod względem gleby, choć nie toleruje nadmiaru aktywnego wapnia. Może rosnąć na ubogich i suchych latem glebach, jeśli są głębokie. Jej system korzeniowy jest głęboki i rozłogowy, a liście opadają na zimę.

Jej pędy pnące osiągają z czasem około 12–13 m długości i samoczynnie owijają się wokół podpór zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Wzrost nowych, jedwabistych pędów jest bardzo szybki — w wilgotnej glebie mogą przyrosnąć o około 2 m w ciągu jednego sezonu. Kwitnienie przypada mniej więcej w tym samym czasie co kwitnienie glicynii chińskich, w maju, na roślinach mających co najmniej 2 lata. Rozwija się na słabo ulistnionych gałązkach położonych niedaleko głównych, zdrewniałych pędów. Przybiera postać zwisających gron kwiatów przypominających kwiaty grochu: z fioletowym żagielkiem, intensywnie fioletowymi skrzydełkami i łódeczkami, o długości 25 cm, i silnie pachnących. Wszystkie kwiaty na gronie otwierają się jednocześnie. Po kwitnieniu pojawiają się zwisające, płaskie i zielone strąki, nabrzmiałe w miejscach, gdzie znajdują się nasiona, a po dojrzeniu brązowiejące. Młode liście w brązowym kolorze pojawiają się przed kwitnieniem, a następnie przybierają jasnozieloną barwę. Mają od 20 do 30 cm długości i są podzielone na 13–15 owalnych listków, nadających ulistnieniu lekki wygląd. Przed opadnięciem jesienią liście przybierają piękny złocisty kolor. Glicynia formosa jest niezwykle długowieczna i może żyć znacznie dłużej niż 50 lat. Jej kwiaty są bogate w nektar i miododajne.

Glicynia formosa jest jednym z największych gatunków w swoim rodzaju, dlatego nadaje się do dużego ogrodu lub wymaga regularnego cięcia, aby utrzymać ją w skromniejszych rozmiarach. Ta królowa królestwa roślin pnących przystosuje się do wszystkich naszych klimatów, także ciepłych i suchych — glicynie są bardzo częste w starych ogrodach cieplejszych regionów — z wyjątkiem najchłodniejszych. Ta pełna życia roślina potrafi odmienić nawet najskromniejsze otoczenie. Szczególnie dobrze nadaje się do ozdabiania dużych murów lub osłaniania długich, nieestetycznych siatek. Oplata dużą, solidnie zbudowaną altanę i wspina się aż na wierzchołki drzew, jeśli jej na to pozwolisz. Ponieważ ma tendencję do zagłuszania rosnących wokół niej roślin, najlepiej posadź ją jako soliter, w pełnym słońcu lub w półcieniu w ciepłym klimacie. Możesz też połączyć ją z silnie rosnącymi wiciokrzewami, powojnikami lub różami wielokwiatowymi.