Podranea ricasoliana - Podranea różowa

Podranea różowa, po łacinie Podranea ricasoliana, to prawdziwy cud natury. Jest to duży, wiotki krzew wymagający przywiązywania do podpory, o niezwykłych walorach ozdobnych w ciepłym klimacie, jeśli zapewni się mu przestrzeń odpowiadającą jego naturalnej sile wzrostu i pozwoli na swobodny rozwój, bez cięcia. Najczęściej zrzuca liście na zimę, kwitnie późno, lecz bardzo obficie, ukazując piękne grona kwiatowe złożone z jasnoróżowych, lekko pachnących kwiatów w kształcie dużych, szeroko rozchylonych trąbek. Choć jej odporność na mróz jest ograniczona, podranea różowa ma niewielkie wymagania glebowe i po ukorzenieniu nie potrzebuje dużo wody. Z drugiej strony potrzebuje ciepła i słońca, aby obficie kwitnąć. To doskonałe pnącze do ogrodu w cieplejszym regionie. W chłodniejszych rejonach można ją bez problemu uprawiać w pojemniku, który na zimę należy przenieść w osłonięte miejsce.

Podranea różowa, nazywana także podraneą Ricasolego lub lianą orchideową, to kolejny gatunek z rodziny bignoniowatych, pochodzący z Afryki Południowej i Zimbabwe. Jest to półzdrewniały krzew o zdrewniałej karpie i silnych, wiotkich pędach głównych pozbawionych organów czepnych, dlatego konieczne będzie przywiązywanie go do podpory. Szybko rośnie i w dobrych warunkach może osiągnąć 7–9 m we wszystkich kierunkach. Roczny przyrost wynosi około 2 m w żyznej glebie. Ulistnienie zostaje zniszczone już przy -4 °C, co wyjaśnia, dlaczego w naszym klimacie roślina najczęściej zrzuca liście na zimę. Kwitnienie jest późne i rozciągnięte w czasie. Zwykle rozpoczyna się we wrześniu i trwa do listopada, jeśli pogoda pozostaje łagodna. Kwiaty rozwijają się na końcach tegorocznych pędów, zebrane w rozgałęzione grona kwiatowe. Mają kształt szeroko rozchylonych trąbek o długości i szerokości 6–8 cm. Każdy kwiat składa się z rurki rozszerzającej się w 5 zaokrąglonych, falistych klap. Ich barwa jest jasna, lilioworóżowa, z żółtymi akcentami i wyraźnymi, różowopurpurowymi prążkami w gardzieli. To lekko pachnące kwitnienie dostarcza nektaru i pyłku, dlatego kwiaty są chętnie odwiedzane przez pszczoły i trzmiele. Liście składają się z 11 listków o dość jasnej, zielonej barwie, z delikatnie ząbkowanymi brzegami. W przypadku silnego mrozu wszystkie nadziemne części rośliny zostają zniszczone. Wiosną jednak odbije ze zdrewniałej karpy.

Podranea ricasoliana znajduje tysiące zastosowań w ogrodzie o łagodnym klimacie: można nią ozdobić altanę, nieco ogołocone jesienią drzewo, osłonić mur zabezpieczony przed zimnymi wiatrami, nieestetyczny budynek lub południową elewację. Ta egzotyczna i bujnie rosnąca roślina znosi krótkotrwałe spadki temperatury do około -8 °C na osłoniętym stanowisku, jednak w pierwszych latach uprawy bezwzględnie wymaga ochrony. To właściwie jej jedyne wymaganie, a zarazem prawdopodobnie jedyna słaba strona, ponieważ potrafi rosnąć w każdej głębokiej i odpowiednio przygotowanej glebie, nawet wapiennej i stosunkowo suchej latem, co nie przeszkadza jej obficie kwitnąć.