Sollya heterophylla Rosea

Sollya heterophylla Rosea to niewielkie pnącze pochodzące z Australii, którego uprawę w otwartym gruncie można prowadzić tylko w najłagodniejszych klimatach, ponieważ znosi jedynie krótkie okresy mrozu, do -5 °C. Delikatne, zimozielone liście o dekoracyjnym wyglądzie przez cały rok pozwalają jej wspinać się na wysokość 2 m po trejażu lub innej podporze, na której może się zaczepiać pędami pnącymi. Przez całe lato wytwarza urocze, różowe kwiaty dzwonkowate. W klimatach zbyt chłodnych do uprawy w otwartym gruncie można posadzić ją w pojemniku, aby zimą móc przenieść ją w osłonięte miejsce.

Sollya heterophylla, znana również jako Billardiera heterophylla, to elastyczna roślina o zdrewniałej podstawie i zielnych pędach, należąca do niewielkiej rodziny pittosporowatych, podobnie jak Pittosporum, krzewy, do których zresztą wcale nie jest podobna. Pochodzi z zachodniej Australii, Tasmanii i stanu Wiktoria położonego w południowo-wschodniej Australii, a miejscami zadomowiła się także na Lazurowym Wybrzeżu, ponieważ łatwo się rozsiewa. Ta szybko rosnąca roślina, w zależności od sposobu prowadzenia przybierająca pokrój pnący, krzaczasty lub rozłożysty, wytwarza pędy pnące, które w naszym klimacie mogą osiągać od 1,50 m do 2 m wysokości, przy szerokości od 1 m do 1,50 m. Na jej smukłych pędach rozwijają się zimozielone, średniozielone, błyszczące liście, z jasnozielonym spodem. Liście o długości od 4 do 5 cm są całobrzegie, owalne lub lancetowate. U odmiany Rosea, jak wskazuje jej nazwa, kwiaty mają jasnoróżową barwę, a nie niebieską, jak u gatunku typowego. Kwitnienie trwa od czerwca do września. W tym czasie pojawiają się niewielkie, dzwonkowate kwiaty o długości od 1 do 2 cm, nadające roślinie bardzo romantyczny wygląd. Są zebrane w wierzchotki szczytowe po 4–8, delikatnie zwisają na długich, purpurowych szypułkach, a po przekwitnięciu tworzą się granatowe, jadalne jagody o długości od 2 do 3 cm. Nasiona łatwo kiełkują w lekkiej glebie.

Mimo walorów ozdobnych Sollya heterophylla Rosea jest mało rozpowszechniona, ale bardzo interesująca w cieplejszych regionach, gdzie występują tylko nieliczne przymrozki, ponieważ dość dobrze znosi letnią suszę. Na szczęście dla ogrodników z chłodniejszych klimatów bardzo dobrze uprawia się ją w pojemniku, który wystarczy wyposażyć w trejaż, aby można było ją prowadzić. Jej pędy pnące będą owijać się wokół pionowych elementów i szczebelków. Zimą trzeba przenieść ją do jasnego, nieprzemarzającego pomieszczenia, na przykład na werandę. To roślina mało wymagająca i rzadko atakowana przez owady lub choroby, dlatego świetnie sprawdzi się także nad morzem. W ogrodzie docenisz ją za bujny wzrost, piękne ulistnienie i długie kwitnienie w uroczym różowym kolorze, który efektownie łączy się z liśćmi i kwiatami sąsiednich roślin. Doskonale nadaje się do obsadzania siatki, a możesz połączyć ją z innymi pnączami kwitnącymi wiosną, aby cieszyć się kwiatami przez cały sezon wegetacyjny. Zimą i na początku roku zachwyci cię powojnik cirrhosa, inne pnącze odpowiednie do łagodnych klimatów, obsypane uroczymi pojedynczymi kwiatami w białym lub purpurowym kolorze. Aby zapewnić płynne przejście między nim a naszą niewielką Sollya, posadź Clianthus puniceus Flamingo, czyli „szczypce homara” – nazwa ta nawiązuje do kształtu jego kwiatów o niezwykłej koraloworóżowej barwie, które rozwijają się od kwietnia do lipca.