Frezja pojedyncza czerwona

Frezja Simple Rouge to niewielka roślina cebulowa, która zwraca uwagę delikatnym zapachem jaśminu wydzielanym przez jej kwiaty. Jej pęd kwiatostanowy o wypukłym pokroju podtrzymuje kwiatostan jednostronny, złożony z jaskrawoczerwonych kwiatów w kształcie lejkowatych trąbek, z żółtym gardłem. W łagodnym klimacie bulwy mogą zimować w otwartym gruncie, gdzie niezawodnie zakwitną każdego roku, już od wiosny. W pozostałych regionach frezja pozwala tworzyć latem piękne, kwitnące i pachnące kompozycje kwiatowe w donicach, które warto ustawić na odpowiedniej wysokości, aby w pełni się nimi cieszyć.

Frezja, nazywana również konwalią majową z Przylądka, pochodzi z Afryki Wschodniej, od Kenii po Republikę Południowej Afryki. To duński botanik Ecklon, specjalista w dziedzinie flory południowoafrykańskiej, nadał jej tę nazwę na cześć jednego ze swoich najwybitniejszych uczniów, doktora Freese’a, lekarza, aptekarza i również botanika. Ta piękna roślina z rodziny irysowatych zadomowiła się już w niektórych cieplejszych regionach Francji. Jej pędy kwiatostanowe nadają jej dość rozłożysty i silnie rozgałęziony pokrój.

Frezja Simple Rouge rozwija delikatne, jasnozielone, bardzo pionowo rosnące liście o mieczowatym kształcie i zaostrzonych końcach. Liście i pędy kwiatostanowe osiągają taką samą wysokość, czyli około 35–40 cm. Kwiatostan rozwija się od maja do lipca, zależnie od terminu sadzenia bulw. Wyrasta na końcu pędu kwiatostanowego o wypukłym pokroju. Kwiatostan ten składa się z 8–10 kwiatów o średnicy od 2 do 3 cm, ułożonych po tej samej stronie pędu. Są promieniste, czyli symetryczne promieniście. Każda roślina wytwarza od 4 do 5 pędów kwiatostanowych. Frezja wydziela bardzo przyjemny zapach. Niektórzy określają go nawet jako aromat o nutach neroli, z pikantnymi i miodowymi tonami. Frezja jest tak zwaną rośliną cebulową. W tym konkretnym przypadku chodzi jednak o bulwę pędową, która stanowi dla rośliny zapas składników odżywczych. W przeciwieństwie do prawdziwych cebul bulwa pędowa całkowicie wyczerpuje swoje zapasy w trakcie każdego cyklu sezonowego i za każdym razem zostaje zastąpiona nową. Jej bulwa ma stożkowaty kształt i u podstawy mierzy około 1–2 cm. Należy posadzić ją wierzchołkiem do góry, na głębokości 5 cm. Dzięki temu nowe pędy łatwiej rozpoczną wzrost. Liście opadające na zimę zasychają i znikają po kwitnieniu. Roślina przechodzi wtedy w stan spoczynku w suchej glebie.

Frezja jest rośliną wrażliwą na mróz, która źle znosi temperatury poniżej -5°C. Jeśli chcesz uprawiać ją w otwartym gruncie poza regionami nadmorskimi, przed posadzeniem upewnij się, że minęły już ostatnie przymrozki. Następnie wybierz dla niej miejsce obficie nasłonecznione przez cały dzień. Lubi gleby wilgotne, dobrze przepuszczalne, piaszczyste lub żwirowe. Nie toleruje wapnia w glebie. W skalniakach lub jako obrzeże rabaty warto połączyć ją z pomarańczowymi, żółtymi albo czerwonymi krokosmiami. Frezję, uprawianą w otwartym gruncie lub w doniczce, można zestawiać z innymi eleganckimi roślinami pachnącymi lub pozbawionymi zapachu. Pod koniec sezonu, gdy liście zżółkną, pamiętaj, aby wyjąć bulwy pędowe z ziemi i przenieść je do pomieszczenia w celu przechowania w stanie spoczynku, a następnie posadzić je ponownie wiosną. Dopóki liście pozostają zielone, roślina odbudowuje zapasy na kolejny rok. Frezja jest obecnie bardzo modna w wyszukanych kompozycjach kwiatowych. Gdy tylko rozwiną się pierwsze kwiaty, możesz przyciąć pęd kwiatostanowy, dzięki czemu kwiaty zachowają świeżość przez około trzy tygodnie.