Galtonia viridiflora - Galtonia zielonokwiatowa

Hiacynt letni (Galtonia viridiflora) to gatunek hiacynta letniego o zielonych kwiatach. Jego dziwne i rzadkie kwitnienie objawia się jasnozielonymi dzwoneczkami, czasem obwiedzionymi bielą, osadzonymi na długich, wdzięcznie wygiętych łodygach. Ta południowoafrykańska roślina cebulowa ma nieokreślony urok. Jest stosunkowo mrozoodporna na przepuszczalnym podłożu, lubi słońce oraz żyzne i świeże podłoże latem, a suche zimą. To proste i niezwykłe piękno, które warto odkryć.

Należący do rodziny hiacyntowatych hiacynt letni rośnie w górskich regionach na wschodzie Republiki Południowej Afryki. Ta roślina cebulowa jest niższa i bardziej krępa niż Galtonia candidans. Kwitnie również wcześniej, często już na początku lipca, i okazuje się jeszcze bardziej mrozoodporna. Tworzy ozdobne liście zebrane w częściowo wzniesioną rozetę. Ich długie i szerokie blaszki są lancetowate, szarozielone i lekko pokryte nalotem woskowym. W pełni lata pojawiają się wysokie na 90 cm pędy kwiatostanowe, miękkie i wygięte, pokryte dużymi, dzwonkowatymi kwiatami pochylonymi ku ziemi. Są rurkowate, mają delikatny zielony kolor, czasem lekko obwiedziony kremową bielą. Układają się regularnie w dość zwartym kwiatostanie.

Mrozoodporny do -10 °C hiacynt letni sprawdzi się w ogrodzie w cieplejszych regionach, na stanowisku słonecznym i bardzo osłoniętym. Cebula jest szczególnie wrażliwa na nadmiar wody zimą, dlatego w regionach o wilgotnych zimach należy zadbać o dobry drenaż. W razie wątpliwości lepiej przezimować cebulę w suchym i nieprzemarzającym pomieszczeniu albo uprawiać ją w doniczce. Posadź tego hiacynta letniego na obrzeżu rabaty, w towarzystwie trytom, krokosmii i mieczyków. Zielone kwiatostany, takie jak ten, są w ogrodzie rzadkością i zasługują na wyeksponowanie wśród roślin o purpurowych lub czekoladowych liściach.