Ismena biała

Błonczatka, czyli Hymenocallis festalis, nazywana także błonczatką peruwiańską lub błonczatką pajęczą, to wrażliwa na mróz roślina cebulowa pochodząca z Andów, uprawiana ze względu na olśniewające, pachnące kwiaty, które rozwijają się przez dwa miesiące. Jej niezwykłe i zachwycające kwiaty, złożone z trąbkowatej korony, przedłużonej długimi, wygiętymi płatkami, przypominają duże białe pająki. Kwiaty zebrane są w baldachy na łodydze wyrastającej z kępy wstęgowatych liści, podobnych do liści amarylisa. Cudownie pachnące, rzeźbiarskie kwiaty długo zachowują świeżość w wazonie i tworzą efektowne, wyrafinowane bukiety najwyższej klasy. Umieść ją w pobliżu domu, w dużych donicach na tarasie, a nawet posadź w otwartym gruncie w naszych nadmorskich regionach, gdzie nie występują mrozy.

Błonczatki, dawniej zaliczane do rodzaju Hymenocallis, należą do rodziny amarylkowatych, podobnie jak śnieżyczki, neriny i Lycoris. Błonczatka (x) festalis to mieszaniec pochodzenia ogrodniczego, powstały ze skrzyżowania I. narcissiflora i I. longipetala. Pierwszy gatunek pochodzi z peruwiańskich Andów, a drugi występuje od południowo-zachodniego Ekwadoru po północno-zachodnie Peru. Błonczatki są mało mrozoodporne i najlepiej rosną w łagodnym klimacie, gdzie mrozy są rzadkie i krótkotrwałe. Dobrze nadają się też do uprawy w donicach.

W okresie kwitnienia Ismene x festalis osiąga 50–60 cm wysokości i 30–40 cm szerokości. Jej okres wegetacji trwa od wiosny do jesieni, a okres spoczynku przypada na zimę. Ulistnienie wyrasta u nasady i tworzy rozłożystą kępę złożoną z szerokich, wstęgowatych liści o lśniącej, jasnozielonej barwie. Od końca wiosny do końca lata, zależnie od klimatu, przez dwa miesiące z liści wyrastają cylindryczne łodygi kwiatowe o wysokości 60 cm. Każda z nich zakończona jest baldachem z 6 kwiatów o średnicy 10–15 cm, białych, z zielonkawym środkiem i łagodnym zapachem. Każdy kwiat, lekko pochylony ku ziemi, ma niezwykłą, architektoniczną budowę: składa się z szerokiej trąbki, zwanej koroną pręcikową, która przechodzi w sześć długich, lekko falowanych i wygiętych ku dołowi płatków.

Błonczatka festalis to roślina o egzotycznym wyglądzie, rzeźbiarskim pokroju i przyjemnym zapachu, doskonale nadająca się do ozdabiania tarasów i otoczenia domu. Rośnie w glebie zbliżonej do obojętnej, dobrze przepuszczalnej i bogatej w materię organiczną. Takie warunki łatwo zapewnić jej w donicy, którą na zimę można przenieść do zabezpieczonego pomieszczenia. Ze względu na wyrazisty charakter trudno ją zestawiać z innymi roślinami, można jednak otoczyć ją roślinami o ozdobnych liściach, takimi jak paprocie oraz koper włoski zielony lub purpurowy, a także lekkimi kwiatami, na przykład gaurą i astrem sercolistnym. Towarzystwem może być również trawa o delikatnym kwitnieniu, taka jak ostnica piórkowata. W naszych nadmorskich regionach, gdzie nie występują mrozy, można posadzić ją w otwartym gruncie, w półcieniu, na przykład w towarzystwie żurawek, Lycoris i funkii.