Ismena storczykowa - Hymenocallis harrisiana

Hymenocallis harrisiana, błonczatka storczykowata, to gatunek botaniczny ceniony za duże pachnące białe kwiaty, przypominające narcyza i pająka. Ta kolekcjonerska roślina cebulowa o wyrafinowanym, egzotycznym charakterze doskonale sprawdzi się w ogrodach o łagodnym klimacie oraz w donicach. Jej pajęcze kwiaty o słodkim zapachu sprawiają, że jest niezwykle atrakcyjną rośliną do posadzenia na tarasie lub w pobliżu przejścia, aby w pełni cieszyć się jej wieczorną wonią.

Gatunek botaniczny, a nie odmiana, Hymenocallis harrisiana został opisany w 1840 roku przez botanika Williama Herberta na podstawie roślin sprowadzonych z Meksyku. Należy do rodziny amarylkowatych i ma kilka historycznych synonimów: Pancratium harrisianum, Pancratium mexicanum, Nemepiodon mexicanum, Troxistemon mexicanus oraz Hymenocallis dillenii i H. milleri.
Jest to bylina-geofit o liściach opadających na zimę, pochodząca ze środkowego i południowo-zachodniego Meksyku. Występuje na obszarach okresowo suchych, ale przeważnie wilgotnych, często w obniżeniach terenu, na łąkach lub na terenie dawnych mokradeł w okolicach miasta Meksyk.
Jej cebula jest jajowata, pokryta łuskami i ma od 3 do 5 cm średnicy. Tworzy wydłużoną szyjkę, która lekko wystaje ponad powierzchnię gleby. Jest wyposażona w mięsiste, tak zwane kurczliwe korzenie, zdolne stopniowo wciągać cebulę na odpowiednią dla niej głębokość. Roślina wiosną tworzy rozetę złożoną z 4–7 taśmowatych liści, początkowo wzniesionych, a następnie łukowato wygiętych. Liście mają od 20 do 40 cm długości i od 1,5 do 3 cm szerokości, są sinozielone, lekko niebieskawe i dość sztywne; zasychają, gdy roślina przechodzi w stan spoczynku, we wrześniu i październiku. Pusty pęd kwiatostanowy osiąga od 30 do 40 cm wysokości, a w bardzo dobrych warunkach może być jeszcze wyższy. Na szczycie tworzy baldach złożony z 3–8 kwiatów, osłonięty dwiema błoniastymi podsadkami. Każdy kwiat ma od 10 do 15 cm średnicy, niewielką rurkę, centralną koronę w kształcie kielicha o średnicy od 2 do 3 cm, delikatnie ząbkowaną i często zielono unerwioną, a także 6 długich, wąskich działek okwiatu o liniowym kształcie. Są one lekko skręcone i odgięte, osiągają od 6 do 8 cm długości i nadają kwiatowi wygląd gwiazdy o cienkich ramionach. Ich barwa jest czysto biała, z lekkim zielonkawym odcieniem u nasady. Zapach, bardziej intensywny wieczorem i nocą, jest delikatny i słodki. Kwitnienie przypada od maja do lipca, zależnie od regionu i temperatury; każdy kwiat utrzymuje się tylko przez jedną noc lub jeden dzień, ale kolejne pąki zapewniają kilka tygodni kwitnienia. Gatunek ten rośnie stosunkowo szybko: cebule dzielą się i wytwarzają liczne odrosty, tworząc gęstą kępę. W uprawie uznaje się go za mrozoodporny do -7 °C, a nawet do -10 °C, jeśli zimą rośnie w doskonale przepuszczalnej i suchej glebie; poniżej tych temperatur cebula może przemarznąć, dlatego lepiej uprawiać ją w donicy zimowanej w miejscu nieprzemarzającym.

W ogrodzie Hymenocallis harrisiana znajdzie miejsce w niewielkiej egzotycznej rabacie, w słońcu niepalącym. W łagodnym klimacie możesz posadzić ją w pobliżu punktu wodnego lub wzdłuż ścieżki, w towarzystwie mieczyków 'White Prosperity' i Nerine bowdenii, które zakwitną później, latem i jesienią. W chłodniejszych regionach posadź cebule w dużej donicy lub głębokiej skrzynce na kwiaty, a następnie ustaw pojemnik na tarasie wśród białych karłowych dalii, takich jak Gallery 'Art Fair', lub kompaktowych pacioreczników 'Pink President'; jesienią przenieś donicę do suchego, nieprzemarzającego pomieszczenia. Ustaw roślinę doniczkową w pobliżu przejścia lub drzwi, aby w pełni cieszyć się zapachem kwiatów o zmierzchu.

Na obszarze swojego naturalnego występowania ta błonczatka jest tradycyjnie uprawiana w pobliżu domów i na dziedzińcach. Jej kwiaty cięte bywają wykorzystywane do aromatyzowania pomieszczeń lub domowych ołtarzy.