Kolekcja mieczyków karłowych

Oferujemy kolekcję mieczyków karłowych, niższych od ich wielkokwiatowych kuzynów, wcześniejszych, a także bardziej odpornych na chłód. W jej skład wchodzą piękne odmiany 'Elvira' i 'Charm', cenione za delikatne, piękne kwiaty w odcieniach od różu po biel. Cebule mogą pozostać w ziemi w wielu regionach, pod warunkiem zastosowania zimą grubej ściółki. Pięknie prezentują się wszędzie: w wazonie, na rabacie, na obrzeżach rabat i w doniczkach! Zapewnij im wilgotną, ale przepuszczalną glebę oraz dobrze nasłonecznione stanowisko.

Kolekcja składa się z:

- mieczyka colvillei 'Elvira': stara odmiana osiągająca podczas kwitnienia 70–80 cm wysokości, o bardzo jasnoróżowych kwiatach ozdobionych niewielkimi, ciemnoróżowymi romboidalnymi wzorami na dolnych płatkach. Na każdym pędzie kwiatostanowym rozwija się do 6 pąków, a z jednej bulwy wyrastają 2 lub 3 pędy kwiatostanowe. Kwiaty rozwijają się zazwyczaj w lipcu, a czasami już w czerwcu, wzdłuż stosunkowo wysokich jak na mieczyk karłowy pędów kwiatostanowych.

-  mieczyk 'Charm': osiągająca 65 cm wysokości podczas kwitnienia odmiana wytwarza jeden lub kilka kwiatostanów. Niewielkie kwiaty są intensywnie wybarwione: mają wiśnioworóżową barwę z purpuroworóżowym nalotem, a dolny działek kielicha jest przy gardzieli nakrapiany na biało. Kwitnie w lipcu.

Oznaczone osobnymi etykietami.

Uprawiane mieczyki, należące do rodziny kosaćcowatych, są roślinami mieszańcowymi. Dzieli się je na 3 główne grupy: Grandiflorus (wielkokwiatowe), Primulinus (wcześnie kwitnące) oraz Nanus (motylkowe). Odmiany 'Elvira' i 'Charm' należą do grupy Nanus. Mieszańce te charakteryzują się mniejszymi kwiatami, rozmieszczonymi nieregularnie na pędach nieprzekraczających 70 cm wysokości, z których każdy wytwarza do 7 dość luźno rozmieszczonych kwiatów języczkowatych. Dolny płatek każdego kwiatu, mający kształt gwiazdy, posiada ciemniejszą lub jaśniejszą strefę centralną. Są to rośliny zielne wieloletnie dzięki organowi spichrzowemu. Mieczyki te wyróżniają się również odpornością na chłód (do -12 °C pod ochronną ściółką). Liście są wydłużone, mieczowate, z równoległym unerwieniem, szerokie na 3–4 cm i ułożone wachlarzowato. Organem spichrzowym jest bulwa pędowa, czyli pseudobulwa odpowiadająca zgrubiałej łodydze pokrytej łuskami. Ulistnienie mieczyka rozwija się wiosną, a pod koniec lata zasycha. 

Niższe i bardziej wyrafinowane od wielkich mieszańców obficie obsypanych dużymi kwiatami, mieczyki karłowe 'Elvira' i 'Charm' łatwo komponują się z prostymi rabatami bylinowymi lub niskimi krzewami, najczęściej bez konieczności stosowania podpór. Ich różowo-białe kwiaty dobrze współgrają z różami okrywowymi (The Fairy, Mareva, Opalia), niskimi trawami (Stipa pennata lub tenuifolia), kocimiętkami, penstemonami, szałwiami bylinowymi i Diascia. Zestaw je z intensywnym błękitem lnu trwałego i delikatnym różem łyszczców, aby rozjaśnić kompozycję, a tu i ówdzie dodaj srebrzyste liście (czyśćce, santoliny, bylice).  Aby przygotować bukiety, zetnij pędy kwiatostanowe, gdy rozchyla się pierwszy kwiat języczkowaty. Sadź je w odstępach dwóch tygodni od początku wiosny do końca czerwca — dzięki temu będą kwitły w domu i ogrodzie przez całe lato.

 
Mieczyk zawdzięcza swoją nazwę mieczowatemu kształtowi liści; wywodzi się ona od łacińskiego słowa gladius. Jego dzikie formy często przedstawiano na biżuterii, dywanach i tkaninach wykonywanych przez Semitów przed naszą erą.