Tygrysówka pawia Mix - Tigridia pavonia

Tygrysówka pawia, znana również jako tygrysówka pawia lub lilia tygrysia, to roślina bulwocebulowa ceniona za duże, trójkątne, intensywnie wybarwione kwiaty o wybitnie egzotycznym wyglądzie. Ozdobione purpurowo pręgowaną gardzielą, występują w różnych kolorach, takich jak czerwony, jaskraworóżowy, fioletoworóżowy, pomarańczowy, żółty lub biały, zależnie od roślin wchodzących w skład tej mieszanki. Każdy kwiat utrzymuje się tylko jeden dzień, ale kwiaty pojawiają się kolejno na roślinach przez dwa miesiące. Liście, duże i mieczowate, rozkładają się wachlarzowato. Jest to roślina mało mrozoodporna, dlatego uprawę w otwartym gruncie można prowadzić tylko w najcieplejszych regionach. Tygrysówki tworzą bardzo efektowne kompozycje kwiatowe w donicach na taras lub balkon, które na zimę należy przenieść do szklarni albo na werandę.

Tygrysówka pawia pochodzi z Meksyku, Gwatemali i Peru. Ta roślina bulwocebulowa jest spokrewniona z kosaćcem bródkowym; obie należą do rodziny kosaćcowatych. Wiosną tworzy kępę ciemnozielonych, mieczowatych, unerwionych i fałdowanych liści o długości od 20 do 50 cm, zebranych w przyziemny wachlarz. Po zadomowieniu rośnie szybko. Kwitnie latem, przez kilka tygodni, w lipcu i sierpniu. Łodygi kwiatowe, niekiedy rozgałęzione, wyrastają na wysokość 45 cm. Każda z nich ma od jednego do trzech liści oraz od 4 do 10 kwiatów o średnicy 10 cm. Kwiaty utrzymują się tylko jeden dzień, ale pojawiają się kolejno. Fascynujące i intrygujące kwiaty o różnorodnych barwach składają się z trzech dużych, trójkątnych płatków oraz trzech innych, maleńkich i niezwykle cętkowanych, podobnie jak środek kwiatu, purpurowo lub ciemnobrązowo. Bulwocebule tej rośliny są jadalne. Wytwarzają cebulki przybyszowe, które zakwitają po dwóch latach.

W bardzo osłoniętych obrzeżach rabat, gdzie mrozy są niewielkie, można pozostawić cebule w ziemi na zimę, w okresie spoczynku. W innych miejscach tygrysówki są prawdziwymi gwiazdami uprawianymi w dużych donicach, które na zimę przenosi się do pomieszczenia. W XIX wieku rośliny te były królowymi wiktoriańskich ogrodów. Wybierz dla nich przestronne, słoneczne i osłonięte miejsce. Możesz bez obaw posadzić je bezpośrednio w czystym piasku, co zwiększy ich mrozoodporność. Posadź tygrysówkę pawią w grupie i uprawiaj ją w słońcu (w cieplejszych regionach w półcieniu), na obrzeżu egzotycznej rabaty, w towarzystwie kocimiętki, galtonii, Amaryllis belladonna, alstremerii i krynii. Bardzo udane jest również połączenie z żeniszkiem i agapantami. Kwiaty będą wspaniale wyglądać w egzotycznych bukietach.