Tygrysówka pawia Speciosa - Tigridia pavonia

Tigridia pavonia Speciosa, nazywana także tygrysówką pawią, to stara odmiana wyhodowana w 1843 roku, o efektownym i intensywnie barwnym kwitnieniu. Jej duże kwiaty mają szkarłatne działki kielicha, ozdobione u nasady i na płatkach drobnymi czerwonymi i żółtymi plamkami. Gardziel podkreśla jaskrawożółta obwódka. Ta mało mrozoodporna roślina nadaje się do uprawy w otwartym gruncie tylko w najłagodniejszych regionach. Wymaga pełnego słońca oraz lekkiej, raczej świeżej gleby, która może być okresowo sucha, ale musi być dobrze przepuszczalna.

Tigridia pavonia Speciosa to odmiana uprawna wywodząca się od Tigridia pavonia, pochodzącej z Meksyku, Gwatemali i Peru. Ta roślina bulwocebulowa jest spokrewniona z kosaćcem bródkowym; oba gatunki należą do rodziny irysowatych. Wiosną tworzy kępę ciemnozielonych, mieczowatych, unerwionych i plisowanych liści o długości od 20 do 50 cm, zebranych w przyziemny wachlarz. Po zadomowieniu rośnie szybko. Kwitnie latem, przez kilka tygodni, w lipcu i sierpniu. Z kępy wyrastają łodygi kwiatowe, niekiedy rozgałęzione, osiągające 45 cm wysokości. Każda z nich ma od jednego do trzech liści oraz kwiaty o średnicy od 10 do 15 cm. Pojedyncze kwiaty żyją zaledwie jeden dzień, lecz pojawiają się kolejno. Fascynujące i intrygujące kwiaty składają się z trzech dużych, trójkątnych, szkarłatnych płatków oraz trzech innych, maleńkich i niezwykle nakrapianych, podobnie jak środek kwiatu, karminową czerwienią i żółcią. Bulwocebule tej rośliny są jadalne. Wytwarzają cebulki potomne, które zakwitają po dwóch latach.

Na bardzo osłoniętych rabatach, gdzie mrozy są niewielkie, można pozostawić bulwocebule w gruncie na zimę, podczas okresu spoczynku. W innych miejscach tygrysówki doskonale nadają się do uprawy w dużych donicach, które na zimę przenosi się do pomieszczenia. W XIX wieku rośliny te były w Anglii królowymi ogrodów wiktoriańskich. Uprawiaj Tigridia pavonia Speciosa w pełnym słońcu, a w cieplejszych regionach także w półcieniu, w ogrodzie skalnym lub na obrzeżu suchego ogrodu, w towarzystwie kocimiętki, ostnicy i rozplenicy. Jej kwiaty pięknie prezentują się w egzotycznych bukietach.