Narcyz jonquilla Edna Earl

Narcyz 'Edna Earl' to stara holenderska odmiana o dużych, pachnących białych kwiatach z małą koroną centralną, pomarańczową z czerwoną obwódką. Przypominają one kwiaty narcyzów białych, ale są znacznie większe. Kwitnienie późne, siła wzrostu i niezawodność w ogrodzie sprawiają, że odmiana ta doskonale nadaje się na wiosenne rabaty, obrzeża rabat i rzadko koszone trawniki. Ten narcyz dostarcza również doskonałych kwiatów do świeżych bukietów.

Roślina ta należy do rodziny amarylkowatych. Jest byliną cebulową, czyli geofitem: cała jej część nadziemna zasycha po kwitnieniu, a podziemna cebula zachowuje zapasy niezbędne do rozpoczęcia kolejnego cyklu. Liście są sezonowe. Wyrastają wiosną, a następnie żółkną i zanikają, gdy cebula wchodzi w stan spoczynku letniego. 'Edna Earl' to odmiana hodowlana wyhodowana w Holandii przez G.A. Uit den Boogaarda; zakwitła po raz pierwszy przed 1950 rokiem. Odmiana ta należy do 3. grupy narcyzów o małej koronie: każda łodyga kwiatowa wytwarza jeden kwiat, a centralna korona nie przekracza jednej trzeciej długości listków okwiatu. Cebula tworzy wzniesioną, silnie rosnącą kępę o wysokości 40–50 cm w okresie kwitnienia. Stopniowo się rozrasta i z czasem wytwarza cebulki przybyszowe. Średniozielone, lekko sinozielone liście są wąskie, taśmowate i wzniesione. Łodyga kwiatowa wytwarza duży kwiat złożony z sześciu szerokich, zachodzących na siebie białych listków okwiatu, czyli „płatków”. W centrum znajduje się mała miseczka o barwie od żółtopomarańczowej do pomarańczowej, zakończona wyraźnie fryzowanym brzegiem w kolorze od pomarańczowoczerwonego do czerwonego. Kwiat wydziela wyraźnie wyczuwalny zapach. Kwitnienie przypada na kwiecień w przeciętnych warunkach klimatycznych lub na początek maja w najchłodniejszych regionach. Bardzo mrozoodporna roślina wytrzymuje temperatury sięgające −23 °C, jeśli gleba jest przepuszczalna. Toleruje nieco cięższą ziemię ogrodową, pod warunkiem że nie zalega w niej woda, i obficiej kwitnie w żyznej glebie, która w czasie wiosennego cyklu zachowuje wilgoć. Mimo kolorowego oczka przypominającego narcyz biały odmiana 'Edna Earl' należy do narcyzów o małej koronie: klasyfikacja opiera się na długości korony, a nie na tym podobieństwie.

Posadź cebule w małych grupach na słonecznej rabacie, dobrze przepuszczalnym obrzeżu rabaty lub na trawniku, który będzie koszony dopiero po zżółknięciu liści. Możesz zestawić ją z innymi pachnącymi narcyzami, z Tulipa clusiana 'Lady Jane', białą, z różowowiśniowym spodem płatków, kwitnącą w tym samym czasie, oraz z Phlox subulata 'Emerald Cushion Blue', który od kwietnia do czerwca tworzy dywan delikatnie niebieskich kwiatów. Nieco później rozkwitają białe kwiaty z czerwonym oczkiem Dianthus deltoides 'Arctic Fire'; jego niski pokrój zajmuje miejsce po zaniknięciu cebul.

Zdjęcie udostępnione dzięki uprzejmości Laurenta Liesera, tulipe-botanique.com