Narcyz cyklamenowaty Peeping Jenny

Narcyz Peeping Jenny wytwarza kwiaty o żółtych płatkach, które w miarę kwitnienia stają się kremowobiałe. Pośrodku kwiatów znajduje się długi, żółty przykoronek w kształcie trąbki. Roślina osiąga wysokość około 35 cm. Narcyz to łatwa w uprawie i mrozoodporna roślina cebulowa, która bez problemu zadomawia się w ogrodzie. Cebule sadzi się jesienią, aby zakwitły w marcu.

Pochodzący z Europy Zachodniej narcyz należy do rodziny amarylkowatych. Rodzaj Narcissus obejmuje liczne gatunki i odmiany pochodzenia botanicznego lub ogrodniczego. Żonkil (Narcissus jonquilla), o żółtych kwiatach i liściach przypominających liście situ, jest jednym z gatunków rodzaju Narcissus. W niektórych regionach żonkil, czyli narcyz żółty lub narcyz trąbkowy (Narcissus pseudonarcissus), bywa nazywany narcyzem, stąd częste pomyłki między żonkilem a narcyzem.

Narcyz to roślina cebulowa o równowąskich, lekko zaostrzonych liściach, zielonych, czasami delikatnie niebieskawych. Puste w środku łodygi zakończone są pojedynczymi lub pełnymi kwiatami, złożonymi z 6 białych albo żółtych płatków. W centrum znajduje się przykoronek, zazwyczaj w odcieniach żółci lub pomarańczu. Odmiana Peeping Jenny, należąca do grupy narcyzów cyclamineus, ma kwiaty skierowane do przodu, których płatki są lekko odgięte do tyłu. Płatki tej odmiany są żółte w momencie rozkwitu, a następnie bieleją w miarę kwitnienia. Kwiaty narcyza Peeping Jenny mają pośrodku długi, żółty przykoronek w kształcie trąbki. 

Kwitnienie narcyzów trwa około dwóch tygodni i przypada na okres od lutego do maja, zależnie od odmiany (w przypadku tej odmiany jest to marzec). Kwiaty doskonale nadają się do bukietów, pod warunkiem że nie będą łączone z innymi kwiatami, ponieważ wydzielany przez nie sok zawiera substancję przyspieszającą ich więdnięcie.

Narcyz jest łatwy w uprawie i można sadzić go w ogrodzie w wielu miejscach: na pierwszym planie grupy krzewów, na obrzeżu rabaty, pośrodku trawnika lub w doniczce. Doskonale komponuje się z szafirkami, wczesnymi tulipanami i hiacyntami, a także łatwo się naturalizuje. Trzeba jednak pamiętać, że cebula, kwiat i liście są toksyczne. Ta mrozoodporna i wieloletnia roślina cebulowa o liściach opadających na zimę może pozostawać w ziemi przez wiele lat.