Narcyz cyklamenowaty Toto

Narcyz 'Toto' to niewielka odmiana narcyza, idealna do kwitnących obwódek rabat i słonecznych ogrodów skalnych. Każdy pęd wczesną wiosną wytwarza do 3 małych kwiatów o białej, lekko odwiniętej koronie, z małą żółtą trąbką, która szybko przybiera kremową barwę. Ta odmiana, nagrodzona w Anglii, jest również niezawodną rośliną, która łatwo naturalizuje się w ogrodzie, w glebie pozostającej lekko wilgotną. To także urocza roślina do tworzenia kompozycji kwiatowych w donicach od pierwszych ciepłych dni.

Narcyz 'Toto', wprowadzony do uprawy w 1983 roku, należy do rodziny amarylkowatych. Powstał ze skrzyżowania Narcissus jonquilla — gatunku botanicznego o żółtych kwiatach i liściach przypominających liście sitowia, występującego w Ardèche i na południowym wschodzie Francji — z narcyzem cyklamenowym 'Jenny'.

Gatunek cyclamineus, od którego pochodzi ta odmiana, wywodzi się z północno-zachodniej Portugalii i północno-zachodniej Hiszpanii. Jest to roślina kwaśnej gleby, która latem pozostaje świeża. Swoją nazwę zawdzięcza zewnętrznym płatkom tworzącym całkowicie odwiniętą koronę, podobnie jak u cyklamenów. U jego mieszańcowych potomków cecha ta jest często silnie osłabiona.  

Narcyz 'Toto' to niewielka silnie rosnąca roślina, która w czasie kwitnienia nie przekracza 20–25 cm wysokości. Jego kwiaty o średnicy 5,5 cm składają się z korony złożonej z lekko prześwitujących i odwiniętych płatków, na której osadzony jest krótki przykoronek, lekko pofalowany na brzegach i rozszerzający się ku górze. To wytrzymała roślina mimo niewielkich rozmiarów, o dość wczesnym kwitnieniu, przypadającym na marzec–kwiecień, która w ciągu 3–4 lat naturalizuje się w ogrodzie, wytwarzając cebulki potomne. Jej bardzo drobne ulistnienie ma szarozielony kolor.

Niewymagający narcyz 'Toto' rośnie w każdej dobrze przepuszczalnej i spulchnionej glebie, jednak gorzej rozwija się w podłożu zbyt wilgotnym, zwłaszcza latem, oraz nadmiernie kwaśnym. Wśród narcyzów wybór odmian jest tak duży, że można cieszyć się ich kwitnieniem przez trzy miesiące wiosną, ani przez chwilę się nimi nie znudzić. Łączy je łatwe naturalizowanie się, zamiłowanie do żółtej i białej barwy oraz często wydzielany słodki zapach. To wystarczające powody, by sadzić je w dużych kępach, liczących co najmniej 20 cebul, dla uzyskania zwielokrotnionego efektu. W naturalistycznych rabatach i ogrodach skalnych połącz narcyza 'Toto' ze śnieżnikami, krokusami i hiacyntami, a także z wczesnymi tulipanami botanicznymi oraz niezapominajkami, bratkami lub przylaszczkami. Ten narcyz doskonale sprawdzi się również w donicach.

Rodzaj Narcissus obejmuje około 50 gatunków występujących głównie w zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, a także w Afryce i Azji. Żonkil czy narcyz? Z botanicznego punktu widzenia żonkile należą do narcyzów. Ich kwiaty są zebrane po dwa lub więcej, a przykoronek tworzy dzwonkowatą trąbkę dłuższą niż szerokość korony. Gatunki botaniczne mają urok dzikich roślin i dobrze rosną w ogrodach skalnych: N. bulbocodium, N. canaliculatus, N. juncifolius, N. pseudonarcissus oraz najzwyklejszy żonkil leśny należą do najpiękniejszych. Do bukietów nie zalecamy mieszać narcyzów z innymi kwiatami, zwłaszcza z tulipanami, ponieważ łodygi narcyzów zawierają substancję, która szybko powoduje więdnięcie pozostałych kwiatów. Możesz ograniczyć ten niekorzystny wpływ na inne rodzaje kwiatów, zanurzając końce łodyg narcyzów w gorącej wodzie na 1–2 minuty.

Narcyzy należą do najbardziej odpornych jesiennych cebul, jeśli wybierzesz gatunki i odmiany dostosowane do swojego klimatu. W zdecydowanej większości naszych regionów większość mieszańców wielkokwiatowych rośnie bez szczególnej pielęgnacji i niezawodnie powraca co roku. Jeśli jednak mieszkasz w cieplejszych regionach o bardzo suchych latach, najlepiej sprawdzą się narcyzy bezpośrednio wywodzące się od Narcissus dubius, italicus, papyraceus, polyanthus i tazetta (zaliczane do grupy „tazetta”), a także Narcissus jonquilla. 

Narcyzy powracają  co roku. W przeciwieństwie do bylin nie wymagają nawożenia przed kwitnieniem. Nie obcinaj liści, dopóki nie zżółkną, a następnie zastosuj nawóz: właśnie wtedy cebula odbudowuje się i przygotowuje kwiaty na kolejny rok.