Amarylis Estella

Amarylis 'Estella' to prawdziwa rewelacja w hodowli odmianowej, ponieważ ten amarylis przystosowany do uprawy w pomieszczeniach ma zupełnie niezwykłą różową barwę — intensywnie magentowy róż, zbliżony do purpury. Kształt jego kwiatów, przypominających smukłe trąbki, wyróżnia się ponadto prawdziwą elegancją w stylu „haute couture”, podkreśloną przez jasną, białą linię biegnącą przez środek. Amarylis wyjątkowy w swoim rodzaju, wspaniale komponujący się z bielą i pozwalający tworzyć nieco magiczne zimowe bukiety.

Pochodzące z subtropikalnych regionów Ameryki Środkowej i Południowej amarylisy to rośliny wrażliwe na mróz, należące do rodziny amarylkowatych, które w naszym klimacie uprawia się zazwyczaj w doniczkach. W pełni kwitnienia odmiana 'Estella' tworzy kępę o wysokości 70 cm i szerokości 30 cm. Wytwarza 3–4 duże kwiaty w kształcie wydłużonego, rozszerzającego się lejka, złożone z 6 płatków. Każdy zwężający się płatek, o tym wyjątkowym różowym kolorze i grubej teksturze, jest dodatkowo pokryty żyłkami w intensywniejszym odcieniu magenty i zakończony małą fioletową kropką. Zielonożółte wnętrze kwiatu otacza bukiet długich, różowych i wygiętych pręcików. Każda cebula wytwarza jeden lub dwa duże, grube i puste w środku pędy kwiatostanowe. Ustawione tyłem do siebie kwiaty tworzą razem wyjątkową kompozycję. Liście są sezonowe, wstęgowate i błyszczące, ciemnozielone.

Posadzenie amarylisa daje wiele satysfakcji. Amarylis jest bardzo łatwy w uprawie i rośnie niezwykle szybko — już 6–10 tygodni po posadzeniu kwiaty się rozwijają. Będziesz podziwiać je przez całą zimę. Jeśli chcesz podarować go na Boże Narodzenie, posadź cebulę już na początku listopada. Odmiana 'Estella' dobrze komponuje się z amarylisem 'Amputo', o dziewiczo białych kwiatach, a także z narcyzami 'Paperwhite' lub 'Erlicheer', które wcześniej warto poddać pędzeniu w cieple. Jej podstawę mogą również ozdobić drobne białe dzwoneczki śnieżyczek, niczym gwiazdy. Ustaw ją najlepiej w słońcu, na przykład przed oknem. Gdy kwiaty przekwitną, przytnij pęd, aby pobudzić powtórne kwitnienie.

Czy wiesz, że określenie „Amaryllis” było przedmiotem zażartych dyskusji wśród botaników? Pierwotnie nazwa ta odnosiła się bowiem do innej rośliny o podobnym wyglądzie, pochodzącej z Afryki Południowej — amarylisa Amaryllis belladonna. Kiedy Carl von Linné użył tej nazwy zarówno dla niej, jak i dla amarylisów (nadal nadążasz?), wybuchł gwałtowny spór, który trwał aż do 1987 roku. Wtedy botanicy rozstrzygnęli sprawę: nazwa łacińska Amaryllis pozostaje zarezerwowana dla afrykańskiego gatunku Amaryllis belladonna i nie powinna być już używana jako nazwa łacińska dla amarylisów.