Hiacynt wschodni Jan Bos preparowany do pędzenia

Hiacynt wschodni 'Jan Bos' to jeden z licznych mieszańców hiacynta wschodniego, który zakwita w ogrodzie tydzień przed innymi odmianami. Ta stara odmiana, wyhodowana w 1910 roku, cieszyła wiele pokoleń ogrodników pięknym kwitnieniem w kłosach, złożonych z mocno osadzonych, bardzo pachnących kwiatów o barwie od malinowoczerwonej po karminoworóżową i niezwykłej intensywności. W domu ta zdrowa, duża cebula, specjalnie przygotowana do pędzenia, zakwitnie na święta pod koniec roku, w jasnym i nieprzegrzewanym pomieszczeniu.

Hiacynt wschodni, naturalny gatunek, który dał początek niezliczonym, bardzo cenionym przez ogrodników odmianom, jest dziś niemal nieuprawiany. Ten gatunek botaniczny występuje we Francji jako zdziczały w departamentach Bouches-du-Rhône, Var, Alpes-Maritimes i Lot-et-Garonne.

Hiacynt 'Jan Bos', podobnie jak hiacynt wschodni, należy do rodziny hiacyntowatych, zaliczanej również do szparagowatych. Wytwarza dużą, owalną cebulę, z której od wiosny wyrasta kępa wstęgowatych liści o bardzo intensywnej, lśniącej zielonej barwie. W marcu i kwietniu pojawia się spośród nich mocna łodyga kwiatowa o długości od 20  do 30 cm, niosąca liczne gwiazdkowate kwiaty o grubej, woskowej strukturze, intensywnie różowoczerwone, i o mocnym zapachu. Po kwitnieniu liście zasychają. Wtedy cebula, której zapasy zostały wyczerpane, przechodzi w stan spoczynku. Pędzenie polega na wystawieniu cebul na chłód przez kilka tygodni, od końca lata, aby przerwać ich spoczynek i pobudzić proces kwitnienia.

Wśród wcześnie kwitnących roślin hiacynt jest jedną z nielicznych roślin cebulowych o dużych kwiatach, a także jedną z najłatwiejszych do pędzenia, aby zakwitła w środku zimy. Zapewnij mu wyjątkowe miejsce w bardzo jasnym pomieszczeniu, z dala od wszelkich źródeł ciepła. Pędzenie w domu jest dziecinnie proste: zaopatrz się na przykład w wazon z wąską szyjką, przeznaczony specjalnie do pędzenia cebul hiacyntów. Napełnij go wodą i umieść cebulę tak, aby jej podstawa znajdowała się tuż nad powierzchnią wody. Pilnuj, aby poziom wody zawsze sięgał podstawy cebuli, ale nigdy wyżej. Nie wahaj się łączyć różnych gatunków roślin nadających się do takiej uprawy, aby tworzyć oryginalne kompozycje: tulipanów, narcyzów, krokusów, zawilców greckich, cebulic, a także gałązek pigwowców japońskich, forsycji, jabłoni, wiśni i śliw... Kwiaty hiacyntów są jadalne, na surowo lub po ugotowaniu,  i mają lekko śluzowatą konsystencję. W zależności od upodobań można je kandyzować w cukrze lub dodawać do sałatek owocowych. Dawniej stanowiły wykwintny przysmak, który można było znaleźć pod nazwą „konfitura z hiacyntów konstantynopolitańskich”. Hiacynt 'Jan Bos' szczególnie efektownie prezentuje się w połączeniu z białymi, wcześnie kwitnącymi tulipanami.