Irys holenderski Eye of the Tiger

Kosaciec holenderski 'Eye of the Tiger' to nowa odmiana o wyjątkowym ubarwieniu. Tygrys, potężny drapieżnik o złocistomiedzianym spojrzeniu, użyczył tej dość fascynującej odmianie swojego imienia. Jej duże kwiaty łączą ciemnoniebieskofioletowe odcienie wyprostowanych płatków z bardziej purpurowymi działkami kielicha, na których pojawiają się mahoniowe akcenty i wspaniałe złocistożółte oczko. A może chodzi o nakrapiany miedzią i bursztynem, niezwykle ciepły w barwie kamień zwany „tygrysim okiem”, któremu przypisuje się ponoć właściwości ochronne i dobroczynne? Posadź ten kosaciec holenderski razem z odmianą 'Royal Yellow' w ogrodzie lub wykorzystaj go w bukietach — pod koniec wiosny stworzą niezapomniany obraz!

Kosaćce holenderskie, czyli kosaćce cebulowe, mają podziemny organ spichrzowy w postaci cebuli, a nie kłącza, jak ich słynni kuzyni Iris germanica, czyli kosaćce bródkowe. Należą do tej samej rodziny botanicznej co one — kosaćcowatych — ale różnią się także brakiem „bródek”, tych uroczych, małych, aksamitnych i barwnych języczków, które występują na opadających działkach kielicha kosaćców bródkowych. Mieszańce Iris (x) hollandica nigdy nie rosły dziko na terenie Holandii. Powstały ze skrzyżowania dwóch głównych gatunków botanicznych: Iris filifolia, czasem mylonego z podobnym do niego Iris xiphium — oba pochodzą z Hiszpanii i Afryki Północnej — oraz Iris tingitana z Tangeru i północnego Maroka. Genealogia mieszańców holenderskich bywa niekiedy zagmatwana, ale rezultat jest zawsze zachwycający. Ich kwiaty, wciąż zbyt rzadko wykorzystywane w ogrodach, są bardzo cenione we florystyce.

Odmiana 'Eye of the Tiger' z czasem tworzy wyprostowaną i bardzo wąską kępę o wysokości 50–55 cm w okresie kwitnienia. Ta bylina rozrasta się bez teoretycznych ograniczeń dzięki wytwarzaniu cebulek potomnych. Kwitnie pod koniec wiosny, zazwyczaj w maju i czerwcu, przez 2–3 tygodnie, na łodygach pełnych odpornych na wiatr. Pojedyncze kwiaty lub kwiaty zebrane po 2 na łodydze mają średnicę od 8 do 10 cm. W porównaniu z kwiatami Iris germanica są stosunkowo delikatne, ale wyróżniają się niezaprzeczalną elegancją. Składają się z 3 wyprostowanych, zwężających się, półprzezroczystych płatków, u tej odmiany wyjątkowo dużych i intensywnie niebieskofioletowych. Pod tą trójką znajdują się 3 lekko opadające płatki, ściśle połączone z ząbkowanymi na brzegach, płatkowatymi słupkami, ułożonymi naprzemiennie. Są szersze, łopatkowate, purpurowe z mahoniowym żyłkowaniem, rozjaśnione piękną złocistożółtą plamą otoczoną strefą od brunatnoczerwonej po mahoniową. Każdy kwiat może utrzymywać się przez 5–7 dni, także w wazonie. Cebula jest okrągła, ma od 2 do 3 cm szerokości i jest pokryta suchą łuską okrywającą w różowawobeżowym kolorze. Wytwarza kilka równowąskich, cienkich i skórzastych liści, przypominających nieco liście trawy, sinozielonych, często lekko prążkowanych i złożonych wpół w kierunku podłoża. Pojawiają się zazwyczaj jesienią, utrzymują się krócej lub dłużej w zależności od surowości zimy, a latem zasychają w okresie spoczynku.

Kosaćce holenderskie są mniej znane i rzadziej wykorzystywane przez ogrodników niż Iris germanica, ale mimo to łatwo je uprawiać w glebie żyznej, a ich elegancja jest niezaprzeczalna. Posadź je w grupach po 10–20 cebul tej samej odmiany. Będą powracać z roku na rok, oferując coraz więcej eleganckich i radosnych kwiatów, które dobrze komponują się z wiosennym kwitnieniem krzewów ozdobnych. Wspaniale prezentują się także wśród bylin, takich jak piwonie i liliowce, które latem zasłonią ich pustą przestrzeń, gdy będą w stanie spoczynku. Ich śródziemnomorskie pochodzenie zapewnia im bardzo dobrą tolerancję suszy letniej. Na koniec możesz ściąć ich kwiaty i przygotować bukiety z różami, obrazkami lub liliami, a także z późno kwitnącymi tulipanami. Wszystkie kosaćce potrzebują słonecznego stanowiska, aby obficie kwitnąć. Zapewnij im co najmniej pół dnia pełnego słońca.