Psiząb Snowflake

Erythronium dens canis 'Snowflake' to niewielka roślina cebulowa, pochodząca z widnych zarośli leśnych naszych górskich masywów, ale wciąż mało znana współczesnym ogrodnikom, mimo swojego uroku i odporności na mróz. Ten psiząb oferuje świetliste i pełne delikatności wiosenne kwitnienie, podczas którego pojawiają się zwisające kwiaty, białe z fioletowymi pręcikami, z purpurowymi i żółtymi przebarwieniami w gardzieli. Efekt jest tym bardziej spektakularny, gdy roślina zostanie posadzona w grupie, tworząc efektowną kępę, lub w kompozycji z innymi roślinami cebulowymi albo bylinami kwitnącymi wiosną. Aby uprawa się powiodła, posadź ją w półcieniu, w glebie bogatej w próchnicę, przepuszczalnej i niezbyt suchej.

Erythronium dens-canis należy do rodzaju obejmującego około 27 gatunków występujących na świecie. Wszystkie te rośliny należą do rodziny liliowatych, podobnie jak nasze lilie. Są to mieszkańcy niezbyt suchych lasów, którzy najlepiej rozwijają się w glebach próchnicznych, żyznych, lekkich, świeżych, ale niepodmokłych, kwaśnych, obojętnych lub niezbyt wapiennych. Erythronium dens canis, pochodzący z europejskich terenów górskich, nie lubi ani upałów, ani długich, bardzo suchych lat.

Odmiana 'Snowflake' dość długo się zadomawia, a jej cebula nie lubi, gdy się jej przesadza lub zbyt długo przechowuje na sucho. Od wiosny roślina wytwarza dwa liście, spośród których wyrasta łodyga kwiatowa, która nie przekracza 15 cm wysokości. Liście są grube, nieco miękkie i trochę „tłuste”, owalne do podłużnych, lancetowate, u nasady pochwiasto obejmujące łodygę. Blaszka liściowa ma sinozieloną barwę, jest błyszcząca i mniej lub bardziej marmurkowa, z purpurowymi lub brązowymi przebarwieniami. W marcu i kwietniu pojawiają się brunatnoczerwone łodygi kwiatowe, z których każda dźwiga pojedynczy kwiat zwisający ku ziemi, z 6 łukowato wygiętymi płatkami, spoza których wystaje 6 długich pręcików z fioletowymi pylnikami. Cebula jest cylindryczna, spiczasta i zagięta na jednym końcu, biała, przypominająca nieco duży kieł. Z tego powodu psizęby bywają nazywane „psimi zębami”. Liście zasychają w ciągu lata, co odpowiada okresowi spoczynku cebuli. Po kwitnieniu powstają małe czarne i ochrowe nasiona, które są roznoszone wyłącznie przez mrówki.

W wyniku przekształcania siedlisk, a być może także z powodu zainteresowania kolekcjonerów rzadkich roślin, ten psiząb stał się dość rzadki w naturze. Dał początek pięknym odmianom ogrodowym, takim jak 'Snowflake', które dość trudno znaleźć w sprzedaży. Zapewne dlatego, że cebule, które nie powinny długo pozostawać poza ziemią, są dostępne tylko przez bardzo krótki czas. To niezwykle urocza roślina, którą musisz posadzić od razu po otrzymaniu zamówienia, jeśli zdecydujesz się ją uprawiać. Jest także mało wymagająca, spokojnie zadomawia się w ogrodzie i naturalizuje się w sprzyjających warunkach. Najlepiej pozostawić cebule w ziemi — będą kwitły przez wiele lat, jeśli zapewnisz im miejsce w lesie, pod drzewami liściastymi lub w pobliżu ściany od wschodu, w glebie, która nie przesycha nadmiernie. Latem warstwa słomy ograniczy parowanie wody i pomoże utrzymać lekką wilgotność podłoża. Połącz tę odmianę 'Snowflake' z hiacyntowcami zwyczajnymi (Scille nutans), zawilcami greckimi lub wieńcowymi, przylaszczkami, pierwiosnkami albo jaskrami, które lubią podobne warunki. Możesz także z powodzeniem posadzić cebule w doniczce, utrzymując podłoże w stanie stałej, bardzo lekkiej wilgotności, nawet latem, gdy roślina przechodzi okres spoczynku.