Szczawik trójkątny - Oxalis triangularis

Szczawik trójkątny to piękna roślina bulwiasta o liściach przypominających koniczynę, w kolorze od czerwieni granatowej po ciemną purpurę, marmurkowych i ozdobionych jeszcze ciemniejszą obwódką. Jej delikatne liście przypominają smukłe motyle, ponieważ są niezwykle cienkie. Ponadto otwierają się i zamykają w zależności od natężenia światła i ewentualnych przeciągów. Latem, na łodygach kwiatowych nieco wyższych od liści, pojawiają się urocze różowe kwiaty, przechodzące w biel.

Tę roślinę bulwiastą najczęściej uprawia się w doniczce, jako roślinę pokojową, a w ciepłej porze roku także na zewnątrz. Wymagania dotyczące stanowiska są takie same w uprawie zewnętrznej i domowej: roślina potrzebuje jasnego miejsca, bez bezpośredniego słońca, lub stanowiska z dobrze rozproszonym światłem. Jest mało mrozoodporna, dlatego w ciepłej porze roku można wystawić ją na zewnątrz, mniej więcej od maja do września. Należy przenieść ją do wnętrza, gdy temperatura spadnie poniżej 10 °C.

Szczawik trójkątny należy do rodziny szczawikowatych. Jego dziki przodek występuje w kilku krajach Ameryki Południowej, takich jak Argentyna, Brazylia, Boliwia i Paragwaj. Jest to roślina zielna, która wyrasta z bulwiastego kłącza. Liście pojawiają się nad ziemią wiosną i zwykle zanikają zimą. W naturze jest to okres spoczynku rośliny, podczas którego podłoże powinno być niemal suche. Z bulwy wyrasta długa łodyga zwieńczona trzema liśćmi. Roślina osiąga około 15–20 cm wysokości. Liść jest podzielony na 3, zasadniczo trójkątne listki, ułożone w jednej płaszczyźnie prostopadłej do ogonka liściowego. Liście ustawiają się zgodnie z kierunkiem światła: wieczorem składają się wzdłuż ogonka liściowego, a o wschodzie słońca rozkładają. Kwitnienie jest długie, od maja–czerwca do lipca–sierpnia, a niekiedy nawet do września. Kwiaty tworzą baldachy osadzone na długim ogonku liściowym. Każdy baldach może składać się z maksymalnie 12 drobnych, jasnoróżowych kwiatów w kształcie lejka, rozszerzającego się w 5 zaokrąglonych klap.

To bardzo urocza, dobrze okrywająca podłoże, a przy tym zupełnie nieinwazyjna koniczyna, nagrodzona w Courson. Posadź ją w doniczce, którą zimą będziesz chronić, ponieważ roślina nie znosi zimowych przymrozków. Szczawiki są najczęściej bylinami o bulwiastej lub kłączowej podstawie, rzadko uprawianymi, a mimo to wyróżniają się dekoracyjnymi liśćmi i obfitym kwitnieniem, którego poszczególne fazy — dzień i noc oraz lato i zima — można z zainteresowaniem obserwować. Szczawik trójkątny prezentuje się bardzo elegancko w pięknej doniczce lub wiszącym pojemniku, zawsze z dala od ostrego słońca. Ta modna, niewielka roślina doskonale pasuje do wielu aranżacji.

Szczawiki uprawiane w pomieszczeniach najlepiej rosną na jasnym stanowisku, bez bezpośredniego słońca, w idealnej temperaturze około 15–22 °C. Rośliny te można również wynosić na zewnątrz, gdy nocą temperatura przekracza 10 °C. Ustaw je w jasnym miejscu, osłoniętym przed palącym słońcem, ulewnym deszczem i wiatrem. Należy je wnieść do środka przed pierwszymi przymrozkami. Są łatwe w uprawie i latem równie dobrze czują się w domu, jak i w ogrodzie.