Zawilec lipski

Anemone x lipsiensis to hybrydowy zawilec gajowy, nazywany niekiedy zawilcem wielkokwiatowym, którego wiosenne kwitnienie, złożone z drobnych, gwiazdkowatych kwiatów w jasnożółtym kolorze, jest idealne, aby rozjaśnić zacienione zakątki ogrodu. Ta niewielka, mrozoodporna roślina, pochodząca z chłodnego klimatu, rośnie bez pomocy, tworząc gęste kępy, a z czasem formuje piękne rośliny okrywowe w wilgotnym podszycie. Niekiedy uznawana za nieco zbyt ekspansywną, najlepiej sprawdzi się w nieco dzikiej części ogrodu, czasem trudno dostępnej, gdzie nie ma miejsca dla delikatniejszych i bardziej wyrafinowanych roślin.

Zawilec Anemone x lipsiensis należy do rodziny jaskrowatych. Ten naturalny mieszaniec Anemone nemorosa i A. ranunculoides pochodzi ze Szwecji,  Danii, Niemiec i Austrii. Ta niewielka roślina kłączowa tworzy piękną kępę o wysokości od 12 do 15 cm i rozrasta się na szerokość 40 cm lub większą. Wytwarza pionowe, nierozgałęzione łodygi, na których wiosną, w kwietniu i maju,  pojawia się pojedynczy kwiat o średnicy 2 cm. Kwiat ma od 6 do 8 owalnych i zwężających się ku końcom listków okwiatu (działek kielicha w kształcie płatków) w maślanożółtym kolorze. W gardzieli znajduje się wiele żółtych pręcików. Kłącze zawilca Anemone x lipsiensis  jest brązowe, mięsiste i kruche; rocznie przyrasta zaledwie o 3 cm. Rozwija się tuż pod powierzchnią  ziemi. Wytwarza liczne liście odziomkowe, krótkoogonkowe,  podzielone na trzy lancetowate listki o dość ciemnej, matowej zielonej barwie i klapowanym brzegu. Liście zanikają latem, aby odrodzić się wiosną. Kwiat nie pojawia się co roku w tym samym miejscu, lecz przesuwa się wraz z rozrastającym się kłączem.

Zawilec gajowy, podobnie jak jego kuzyn zawilec żółty, jest idealną rośliną okrywową wszędzie tam, gdzie cień przeważa nad światłem, w stale świeżej glebie. Możesz posadzić go u podnóża żywopłotów, krzewów i drzew o liściach opadających na zimę, a także na zacienionych obrzeżach rabat. Połącz go z pierwiosnkami, narcyzami botanicznymi, niezapominajkami, paprociami, funkiami i ciemiernikami, które będą towarzyszyć jego kwitnieniu i wymagają takich samych warunków uprawy. W naturze zawilec gajowy  rozwija się i kwitnie wiosną, gdy drzewa nie mają jeszcze liści. Latem kończy cykl wegetacyjny, kiedy jego liście zanikają, co oznacza początek okresu spoczynku. To najlepszy moment, aby posadzić go pod drzewem lub  obsadzić nim podstawę żywopłotu. Nie obawia się konkurencji korzeni drzew i krzewów, ale nie toleruje suszy.