Zawilec żółty - Anemone ranunculoides

Zawilec żółty lub zawilec żółty to bylina kłączowa o pokroju rozłożystym. Jest to roślina zielna o kwiatach obupłciowych. Od marca do czerwca na wzniesionej łodydze kwiatowej pojawiają się efektowne baldachy pojedynczych kwiatów o średnicy 2 cm. Kwiaty składają się z pięciu lub sześciu listków okwiatu i mają złocistożółtą barwę. Dzięki żółtym kwiatom zawilec ten przypomina jaskra. Pojawiają się również liczne, owłosione niełupki zakończone długim dzióbkiem.

Liście zawilca żółtego osiągają od 8 do 15 cm długości i są zielone. Mają zaokrąglony kształt, są lekko ogonkowe i składają się z trzech wyraźnie zaznaczonych, podzielonych klap. Wyrastają bezpośrednio z kłącza. Ta bylina, pochodząca z widnych lasów Europy, występuje niemal w całej Europie, ale jest rzadka na zachodzie kontynentu i w regionach śródziemnomorskich. We Francji spotyka się ją dość rzadko. Jest rośliną chronioną w Poitou-Charentes, Górnej Normandii, Île-de-France i Alzacji.

Zawilec żółty jest bardzo mrozoodporny. W pełni dojrzała roślina osiąga od 10 do 25 cm wysokości. Jest to roślina trująca. Zawiera bowiem anemoninę, silną truciznę. Nazywany również żółtym zawilcem gajowym, jest zapylany przez owady i łatwo naturalizuje się w próchnicznej glebie, w półcieniu.