Lophospermum scandens Rosea - Lofos

Lofos scandens 'Rosea', nazywany również lofosem różowym, to wspaniałe zielne pnącze o wijących się pędach, doskonałe do szybkiego pokrywania podpór, wokół których się owija. Lekkie, a zarazem bujne, od lata do jesieni, aż do nadejścia przymrozków, rozwija kwiaty przypominające kwiaty naparstnicy: długie, ciemnoróżowe rurki pojawiające się na wąskich, sercowatych, silnie ząbkowanych liściach w średnim odcieniu zieleni, z szarymi tonami. Podobnie jak powojniki, jego ogonki liściowe chwytają podpory, po których się wspina. W chłodnym klimacie części nadziemne całkowicie zanikają, a korzenie wymagają zimowej osłony. Dobrze rośnie w przepuszczalnej glebie, od świeżej do suchej, na łagodnie nasłonecznionym stanowisku lub w półcieniu. Uprawa w dużych pojemnikach, w których lofos doskonale się sprawdza, pozwala uprawiać go wszędzie.

Lofos scandens pochodzi ze środkowej części południowego Meksyku i należy do rodziny babkowatych. W naturze często rośnie na glebach pochodzenia wulkanicznego, w lasach dębowych, makii, na klifach i ścianach kanionów, na skalnych wychodniach, w tym na świeżych potokach lawy, zawsze jednak w suchych siedliskach.

Odmiana 'Rosea' to forma tej dzikiej rośliny o kwiatach w intensywnie różowym kolorze. Jest to wieloletnie zielne pnącze o korzeniach włóknistych, tworzące gęstą plątaninę długich, rozgałęzionych pędów, które u nasady drewnieją, a z czasem mogą wytworzyć kaudeks, czyli zgrubiałą nasadę pędów służącą roślinie za organ spichrzowy. W naszym klimacie roślina osiąga 3 m we wszystkich kierunkach, ale w miejscu pochodzenia, gdzie nie jest przycinana przez mróz, może rozrosnąć się znacznie bardziej. Pędy są pokryte wąskimi, sercowatymi liśćmi o długości od 3 do 11 cm i szerokości od 1,6 do 2 cm, zakończonymi smukłym wierzchołkiem. Z łodygą łączy je ogonek liściowy, który może się skręcać i owijać wokół podpory. Brzegi liści są silnie ząbkowane, a pędy i liście lekko omszone, w średnim odcieniu zieleni z delikatnie szarym tonem.

Kwitnienie trwa od czerwca–lipca do października–listopada, aż do przymrozków. Pojedyncze kwiaty są rurkowate i dzwonkowate, przypominają kwiaty naparstnicy lub milinu. Mają od 4 do 5 cm długości i składają się z 5 zrośniętych płatków tworzących rozszerzającą się rurkę w intensywnie różowym kolorze. W gardzieli widoczne są wystające pręciki oraz stożkowate znamię. Po kwitnieniu powstaje jajowata torebka wypełniona brązowymi nasionami.

Lofos scandens często uprawia się na tarasach, w dużych donicach, aby ozdabiał pergolę lub trejaż. W otwartym gruncie jest wspaniałą rośliną, gdy pozwoli się jej spływać po skarpach i skalniakach lub porastać niewielkie drzewa. Obficie przewiesza się również z murków, tworząc kaskady długo obsypane kwiatami. Podczas sadzenia umieść ją w pobliżu podpory, której będzie mogła się chwycić już w okresie ruszania wegetacji. Później sama skieruje się ku światłu. Jest także dobrym wyborem do wiszących pojemników, jednak jej wzrost będzie w nich bardziej ograniczony.

Uwaga: nasze młode rośliny w koreczkach są produktami profesjonalnymi, przeznaczonymi dla doświadczonych ogrodników. Po otrzymaniu przesadź je i przechowuj pod osłonami (na werandzie, w szklarni, inspekcie...) w temperaturze powyżej 14 °C przez kilka tygodni, a następnie posadź na zewnątrz, gdy tylko ryzyko przymrozków całkowicie minie.