Fuksja magellańska Riccartonii

Fuksja magellańska Fuchsia magellanica Riccartonii, nazywana również fuksją magellańską, jest najbardziej mrozoodporna ze wszystkich fuksji i bez problemu znosi mróz do -10, a nawet do -15 °C na osłoniętym stanowisku. Jej bardzo krzaczastemu pokrojowi towarzyszy mnóstwo drobnych, dwubarwnych dzwoneczków w kolorze czerwonym i fioletowym, niezwykle delikatnych i przypominających małe tańczące wróżki skryte wśród pięknego, czysto zielonego ulistnienia. Ten zachwycający krzew kwitnie przez całe lato, a przy sprzyjającej pogodzie czasem nawet do listopada. Posadź go z tyłu rabaty kwiatowej lub wśród hortensji, najlepiej w lekkim cieniu, w wilgotnej i lekkiej glebie. Ta wspaniała odmiana z łatwością przetrwa mroźne zimy, odbijając wiosną z bryły korzeniowej.

Fuchsia magellanica Riccartonii, której nazwa gatunkowa pochodzi od Cieśniny Magellana, regionu jej pochodzenia, jest krzewem z rodziny wiesiołkowatych. Dobrze przystosowana do klimatu umiarkowanego fuksja magellańska miejscami zadomowiła się na niektórych wydmach. Preferuje gleby niewapienne i doskonale znosi warunki panujące na wybrzeżu.

Odmiana 'Riccartonii', bardziej odporna na mróz niż forma typowa, została wyhodowana w Szkocji około 1830 roku przez niejakiego Younga, ogrodnika z Riccarton. Krzew ma pokrój wzniesiony, ale wytwarza liczne, wdzięcznie przewieszające się pędy. Rośnie szybko i może osiągnąć 1,20 m wysokości oraz 60–70 cm szerokości w żyznej, wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej glebie. W cieplejszych regionach ta fuksja będzie półzimozielona i będzie zachowywać się jak roślina pnąca: może osiągnąć ponad 2 m wysokości. Jej owalne i eliptyczne liście są błyszczące, czysto zielone. Stanowią piękne tło dla kwiatów. Kwiaty są liczne, bardzo delikatne i lekkie, a przez całe lato obficie się odnawiają. Mają postać dzwoneczków o długości 3 cm, zwisają w kątach liści i kołyszą się na wietrze. Składają się z długiego, mięsistego kielicha o czterech ostro zakończonych działkach w intensywnie fuksjowoczerwonym kolorze, w którym osadzona jest fioletowopurpurowa korona. Z korony wyrastają długie, czerwone pręciki. Kwiaty, odwiedzane przez trzmiele i duże pszczoły, są następnie zastępowane przez drobne, jadalne czarne owoce.

Fuchsia magellanica Riccartonii to nieco zapomniany krzew, który zasługuje na ponowne odkrycie. Kwiaty tej odmiany są delikatne, barwne i subtelne; nie należy więc sadzić jej wśród nadmiaru kwiatów, które przyćmiłyby ich urodę. Jej walory podkreślą rośliny o ozdobnych liściach, mające podobne wymagania uprawowe, takie jak czerniec, hortensje, rodgersje czy funkie. W zależności od wielkości ogrodu fuksja ta może rosnąć w tle lub w środkowej części rabaty, tworząc bardzo wdzięczne tło. Krzew ten stanowi również dobrą bazę kompozycji do cienia lub półcienia, do których wnosi jasne barwy.

Jeśli zdecydujesz się na uprawę w doniczce, aby przedłużyć kwitnienie, wystarczy przenieść roślinę do szklarni lub na werandę przed pierwszymi przymrozkami.