Fuksja Mrs Popple

Fuksja 'Mrs Popple' to stara angielska odmiana wyhodowana w 1899 roku, wciąż bardzo ceniona za obfitość kwitnienia i dobrą odporność na mróz. Silnie rosnąca, tworzy zaokrąglony krzew, pokryty ciemnozielonymi liśćmi i usiany mnóstwem bardzo dużych kwiatów w postaci szkarłatnoczerwonych i fioletowych dzwoneczków, które rozwijają się aż do późnej pory sezonu. Zimą przechodzi w stan spoczynku pod grubą warstwą słomy, aby wiosną ponownie rozpocząć intensywny wzrost. To hojnie kwitnąca, wierna i bardzo niezawodna fuksja, idealna do wprowadzenia odrobiny radości w zacienione zakątki ogrodu. W donicy będzie równie efektowna, ale mniej odporna na mróz!

Fuksji mieszańcowych są niezliczone ilości, a większość z nich pochodzi od Fuchsia magellanica i Fuchsia fulgens, niekiedy także z udziałem Fuchsia triphylla, która nadaje kwiatom większą długość. Kwiaty te mają wówczas cienkie rurki, a liście — fioletowy spód. Wszystkie te mniej lub bardziej odporne na mróz, zielne lub drewniejące rośliny, o mniej lub bardziej wyprostowanym lub przewisającym pokroju, należą do rodziny wiesiołkowatych. Pochodzą z Ameryki Południowej, Antyli i Australii.

Fuksja 'Mrs Popple' została nagrodzona w Anglii przez R.H.S. za walory ozdobne i dobre wyniki w uprawie ogrodowej. Ta odmiana szybko tworzy gęsty krzew o wyprostowanych pędach, osiągający średnio 1 m wysokości i 70 cm szerokości. W sprzyjającym klimacie, jeśli jej pędy nie przemarzają zimą, może stać się jeszcze bardziej okazała. Pędy, początkowo zielne, w ciągu sezonu drewnieją. Pokrywają je liczne liście o pięknej, intensywnie zielonej barwie — wąskie, naprzeciwległe, zebrane w okółki po 3 lub 5, całobrzegie, długości od 5 do 8 cm, lancetowate. Liście są sezonowe: opadają jesienią i pojawiają się ponownie wiosną. Kwitnienie trwa od czerwca do września-października, a niekiedy nawet do listopada, jeśli pogoda pozostaje łagodna. Kwiaty są pojedyncze i duże. Składają się z długiej, szkarłatnoczerwonej rurki zakończonej 4 długimi, odgiętymi działkami kielicha oraz korony z fioletowych płatków, szerszych i krótszych, pokrytych wiśniowoczerwonymi żyłkami. Długie pręciki w kolorze fuksji dopełniają harmonii barw.

Zwykle uprawiana jako roślina jednoroczna, fuksja ta jest krzewiastą byliną, którą można uprawiać w pomieszczeniach, ale także w otwartym gruncie tam, gdzie mrozy nie są zbyt silne. Jej mrozoodporność wynosi od -6 °C (bez ochrony) do -10 °C, jeśli zadbasz o osłonięcie rośliny na zimę. Fuksje dobrze komponują się z hortensjami oraz liśćmi paproci, rodgersji, pomarańczowych żurawek i jasnozielonych funkii. W donicowej kompozycji kwiatowej można zestawić je na przykład z bluszczem, lobeliami lub begoniami.

Odkryta w Santo Domingo w XVII wieku i zaaklimatyzowana w Europie, została nazwana fuksją (a nie „fuschia”) na cześć niemieckiego botanika o nazwisku Fuchs. Pochodzące z Ameryki Południowej fuksje botaniczne były stopniowo rozmnażane. Obecnie miałoby istnieć około dziesięciu tysięcy mieszańców!