Albicja jedwabista (nasiona) - Albizia julibrissin

Niewielkie drzewo liściaste o delikatnych, misternie podzielonych liściach, albicja jedwabista, nazywana również drzewem jedwabnym lub akacją konstantynopolitańską, swoją lekkością przypomina akację. Kwitnie latem, tworząc skupione wysoko w koronie pachnące, różowe pęczki pręcików. Lubi słońce, przepuszczalną glebę i stanowisko osłonięte przed zimnymi wiatrami.

Albicja jedwabista to niewielkie drzewo liściaste z rodziny bobowatych, którego naturalny zasięg rozciąga się od Iranu po wschodnie Chiny. W naszym klimacie najczęściej osiąga 5 do 7 m wysokości. Jej korona ma kształt rozłożystego parasola, a jej średnica jest równa wysokości drzewa lub nieco od niej większa. Kwitnie w lipcu i sierpniu, wytwarzając piórkowate, jedwabiste kwiatostany, dzięki którym zyskała nazwę drzewa jedwabnego. W rzeczywistości składają się one z długich, dobrze widocznych różowych pręcików, wystających ponad szczątkowe korony kwiatów zebranych w główkowate kwiatostany. Zapach kwiatów jest najlepiej wyczuwalny z bliska — pudrowy i słodki. Po kwitnieniu pojawiają się owoce w postaci płaskich strąków o długości od 8 do 20 cm, początkowo zielonych, a następnie brązowych. Zawierają one od 5 do 15 dość dużych, owalnych nasion, które łatwo kiełkują. Liście są sezonowe, jasnozielone, ułożone naprzemianlegle i bardzo duże — mają od 15 do 40 cm długości. Są podzielone na duże listki, które z kolei dzielą się na drobne listeczki. Kora jest cienka, początkowo szarozielona, później szara, prawie gładka, z białawymi przetchlinkami. Wreszcie, podobnie jak u innych roślin z rodziny bobowatych, na korzeniach tworzą się brodawki korzeniowe zdolne do wiązania azotu atmosferycznego za pośrednictwem obecnych w nich specyficznych bakterii. Palowy system korzeniowy tego niewielkiego drzewa źle znosi przesadzanie. Długość życia albicji jest zmienna, ale w naszym klimacie najczęściej wynosi około 30 lat.

Drzewo jedwabne o majestatycznym, lekkim pokroju sadzi się jako soliter, aby zapewnić na przykład lekki cień na tarasie. Jego kwitnienie podkreśla egzotyczny charakter rośliny. Aby zadbać o jej mrozoodporność, posadź ją w przepuszczalnej glebie, w słońcu, w miejscu osłoniętym przed dominującymi wiatrami i lodowatymi przeciągami.